Thomas Rosenboom Volgorde van de boeken (chronologisch)

Na een leven met veel beweging, maar weinig vooruitgang als roadie en geluidstechnicus begint een jongeman een bioscoop in een gekraakte garage.

Een 16-jarige jongen tracht door dienstbaarheid de vriendschap te verwerven van een andere jongen van betere komaf.

Wanneer dierenarts Rebert van Buyten in 1965 naar Angelen verhuist, brengt hij onder de kinderen een golf van dierenliefde teweeg. Door het stijgen van zijn roem stoot hij onbedoeld de andere beroemdheid van het dorp van zijn voetstuk: Jan de Loper, een dwangmatige grappenmaker. Naarmate de mooie Laura Banda het vaker over de laatste heeft, neemt bij Rebert de afkeer van de man toe tot een welhaast onbedwingbare obsessie. Hij zint op een zoete wraak. Weergaloos schetst Thomas Rosenboom de rivaliteit tussen twee buitenstaanders in een dorpje aan de Rijn in een afwisselend feeërieke en beklemmende roman over verlangen en verlies. Waar een wit dier verschijnt begint te mythe.

Zwei Männer, zwei Gegner Die Niederlande, 1912: Jahrelang florierte Berend Bepols Werft, doch als sich der Sechzigjährige zur Ruhe setzen möchte, beginnen die Aufträge wegzubrechen. In seinem Schwiegersohn, dem wortkargen Werkmeister Niesten, glaubt er den perfekten Nachfolger gefunden zu haben; doch plötzlich dreht sich der Wind - die beiden werden zu erbitterten Rivalen. Als es Niesten gelingt, den dringend benötigten Großauftrag für ein riesiges Bergungsschiff an Land zu ziehen, verweigert der dickköpfige Alte ihm den Schiffsbauplatz auf der Werft. Aber Niesten lässt nicht von seinen Plänen ab und baut das Ungetüm auf der benachbarten Wiese. Es kommt zur Katastrophe.

Román holandského autora, v ktorého 'svete sa možno jednoducho prechádzať. Človek spoznáva budovy, krajinky, udalosti. Len ľudia sú iní. Človek im hľadí do vnútra charakterov, nie do tvárí.'

Tips en voorbeelden voor het schrijven van literair proza, mede aan de hand van interviews met Hella Haasse, A.F.Th. van der Heijden, Tom Lanoye, Margriet de Moor, Thomas Rosenboom en K. Schippers.

Het in hedendaags Nederlands hertaalde verslag door zijn knecht van de gevangenschap en terechtstelling van de Hollandse staatsman (1547-1619).

Razendsnel griste hij de vederlichte schoentjes tevoorschijn, stopte hij ze weg onder de bank, sloot de rits weer, staarde naar de deuropening.

Bepol har et lille værft, der klarer omstillingen fra træ- til stålskibe, men lider voldsomt under krisen i 1920'erne. Hans nye svigersøn får kontrakt på et stort bjergningsfartøj, men bygningen kommer i konflikt med metoderne på det gamle værft

Waarlijk grote romans beschikken over een magische ze houden de lezer vanaf de eerste regel geboeid. Als hij het boek na het lezen van de laatste regel dichtslaat, kan hij zich moeilijk losmaken van de wereld waarin de roman hem heeft opgenomen. Maar de toverkracht kan niet zonder nuchtere techniek.Thomas Rosenboom heeft met zijn romans een grote lezersschare aan zich weten te binden. Nu gunt hij zijn lezers een blik achter de schermen. Een meesterwerk kan niet zonder een held die ergens naar streeft en daardoor in de problemen komt, stelt Rosenboom. Hij illustreert die stelling met ettelijke voorbeelden uit de wereldliteratuur. De ontwikkeling van een intrige lijkt nog het meest op de vernuftige voortgang van een schaakspel. Die gedachte wordt gedemonstreerd aan de hand van een reeks zetten die auteurs als Shakespeare en Dostojevski hebben uitgevonden.

De bundel die bestaat uit drie verwante verhalen, zijn de kiemen van Rosenbooms schrijftalent en is zijn thematiek al volop aanwezig. Het gaat over een twaalfjarig dromerig jongetje, over de nare, soms fatale gevolgen die goede bedoelingen kunnen krijgen. De gestaag oplopende spanning grijpt de lezer uiteindelijk bij de keel en laat niet meer los.

Waltraud Hüsmert, geboren 1951 in Werdohl, studierte Niederlandistik, Germanistik und Kunstgeschichte in Berlin und Leiden (Niederlande). Seit 1981 ist sie als freie Übersetzerin tätig. Waltraud Hüsmert lebt in Berlin.

Amsterdam, 1888. Vioolbouwer Walter Vedder leest in de krant dat er op de plaats van zijn huis een groot hotel zal worden gebouwd. Hij start een slepende rechtzaak tegen de NV Victorie Hotel; zij moeten hem immers uitkopen. Met het geld dat hij hoopt te krijgen wil hij, samen met zijn neef Anijs uit Drenthe, honderd arme veenwerkers naar Amerika laten emigreren. Publieke werken is een uiterst strak gecomponeerde historische roman, sober verteld, zij het dat lyrische en nerveuze uitbarstingen ook in dit boek niet ontbreken.

De Friese burgemeesterszoon Willem Augustijn van Donck wil maar één ding en dat is de liefde van zijn vader winnen. Alles wat hij doet blijkt verkeerd uit te pakken. Hij is onhandig met vrouwen en brengt zichzelf keer op keer in moeilijkheden. Om indruk te maken verdiept hij zich in een nieuw procédé voor het maken van suiker te maken en probeert hij deugdzaam te leven. Maar zijn inspanningen zijn vergeefs. Om uit te vinden waarom zijn vader hem afwijst zal hij zich in diens verleden moeten verdiepen. Daarbij roept hij de hulp in van de door zijn vader gehate maar geniale heer Bergsma. Maar Augustijn raakt al spoedig verstrikt in een web van leugens, chantage, liefdadigheid en waanbeelden.

De hoofdfiguur, een 16-jarige jongen, tracht door dienstbaarheid de vriendschap te verwerven van een oudere jongen van betere komaf. Dit leidt tot een machtsspel van dramatische ingrijpendheid, waarvan de beschrijving zich laat lezen als een thriller. Het verbaast dan ook niet dat de auteur zegt zich gebaseerd te hebben op de "Baarnse moordzaak". Het boek kreeg een opvolger in de opzienbarende en bekroonde historische roman Gewassen vlees .

"Rosenbooms Roman folgt einem Kriminalfall, der seinerzeit Aufsehen in den Niederlanden erregte: Im Park einer Millionärsvilla in Baarn wurde 1961 auf dem Boden eines Brunnens die Leiche eines vermißten Jungen gefunden, Theo Mastwijk mit Namen. Der fünfzehnjährige Theo war vier Wochen lang im Turmzimmer versteckt gehalten worden, weil er nicht in eine Erziehungsanstalt gebracht werden wollte. Drei ältere Mitschüler hatten ihn umgebracht, weil sie sich keinen Rat mehr wußten, auch weil sie eine Aufdeckung ihres Kleinverbrechens fürchteten. Rosenbooms Erzählen geht weit über den Ansatz einer Kriminalnovelle hinaus." Neue Züricher Zeitung