Die vorliegende Příručka beschäftigt sich mit den Heiligen aus der Perspektive ihrer Attribute, also der Elemente, anhand derer die Identität eines Heiligen bestimmt werden kann. Sie bietet eine detaillierte Analyse und beschreibt, wie diese Attribute in der Ikonographie und der religiösen Kunst verwendet werden, um die verschiedenen Heiligen zu kennzeichnen und ihre Geschichten zu erzählen. Die Arbeit beleuchtet die symbolische Bedeutung dieser Merkmale und deren Einfluss auf die Wahrnehmung der Heiligen in der Gesellschaft.
De goddelijke komedie is niet alleen het belangrijkste werk uit de Italiaanse letterkunde, het is ook een van de hoogtepunten van de wereldliteratuur, in één adem genoemd met werken als de Odyssee, Faust, Don Quichot en Macbeth . Van het omvangrijke werk, dat uit ruim 14.000 verzen bestaat, is Dante zowel hoofdpersoon als verteller. Hij beschrijft hierin een denkbeeldige reis door de drie rijken van het hiernamaals: Hel, Louteringsberg en Paradijs. Deze reis voert hem van de diepste ellende van het kwaad naar de uiteindelijke aanschouwing Gods. Dante’s werk, waaraan, zoals hijzelf zegt, ‘hemel en aarde hebben bijgedragen’, is literatuur in de ware zin des woords. De dichter heeft door zijn diepzinnige verbeeldingskracht een taal geschapen die tegelijk universeel en persoonlijk kan worden genoemd. De goddelijke komedie is dan ook niet alleen de politieke en religieuze expressie van Dante zelf, maar ook van de late Middeleeuwen in de overgang naar de Renaissance. En zijn boodschap, die in een zeer geëngageerde vorm wordt uitgedragen, richt zich tot alle tijden en mensen. De goddelijke komedie is vele malen volledig in het Nederlands vertaald. Frans van Doorens alom geprezen prozavertaling maakt Dante toegankelijk voor de moderne lezer, met behoud van de grote zeggingskracht van het origineel.
