Guadalupe Nettel Volgorde van de boeken (chronologisch)

Eine unvergessliche Geschichte über die Ambivalenz des Mutterseins und Nicht-Mutterseins, über Freundschaft und die Solidarität von Frauen. »Diese Geschichte führt mitten ins Herz der Dinge, die wirklich wichtig sind im Leben.« Annie Ernaux Der internationale Erfolgstitel - in 23 Länder verkauft, Shortlist International Booker Prize, ausgewählt vom »New Yorker« als eines der »Best Books 2023«. Die beiden Freundinnen hatten sich geschworen, niemals Mutter zu werden. Unvorstellbar, ihre Freiheit für ein Kind aufzugeben. Und doch ist eines Tages alles anders. Alina wird schwanger. Laura, die sich die Eileiter durchtrennen ließ, empfindet dies als Verrat. Weshalb die Fehler der eigenen Mütter wiederholen und sich in Abhängigkeit begeben? Dann aber stellen die Ärzte fest, dass etwas mit Alinas Baby nicht stimmt. Ihr Leben nimmt einen ganz anderen Lauf, als sie es sich gedacht hatte. Zu selben Zeit freundet sich Laura mit einem kleinen Jungen in der Nachbarschaft an, dessen Mutter ihn vernachlässigt. Die neuen Erfahrungen wecken Ungeahntes im Inneren der beiden Freundinnen. Auf zwei sehr unterschiedlichen Arten lernen sie kennen, was es auch heißen kann, Frau zu sein.

This remarkable first novel depicts life in the small Mexican town of Ixtepec during the grim days of the Revolution. The town tells its own story against a variegated background of political change, religious persecution, and social unrest. Elena Garro, who has also won a high reputation as a playwright, is a masterly storyteller. Although her plot is dramatically intense and suspenseful, the novel does not depend for its effectiveness on narrative continuity. It is a book of episodes, one that leaves the reader with a series of vivid impressions. The colors are bright, the smells pungent, the many characters clearly drawn in a few bold strokes. Octavio Paz, the distinguished poet and critic, has written that it "is truly an extraordinnary work, one of the most perfect creations in contemporary Latin American literature."

In 'Het enige kind', haar vierde roman, onderzoekt Guadalupe Nettel een van de verstrekkendste beslissingen in een mensenleven: wel of geen kinderen krijgen. Aline en Laura zijn onafhankelijke, carrièregerichte vrouwen van in de dertig. Geen van beiden droomt van een gezin. Laura heeft zich zelfs laten steriliseren, maar met het verstrijken van de tijd wordt Alina steeds meer door het moederschap aangetrokken. Wanneer Alina ten slotte in verwachting raakt, doen zich complicaties voor tijdens haar zwangerschap, terwijl Laura een sterke band krijgt met het kind van de alleenstaande buurvrouw. Daardoor worden beide vrouwen gedwongen de complexiteit van hun emoties onder ogen te zien. Nettel, een van de belangrijkste hedendaagse Mexicaanse auteurs, ontleedt in helder, intelligent en doorvoeld proza en met de precisie van een chirurg de tegenstrijdigheden waarvan de levens van vrouwen in Mexico-Stad doortrokken zijn.

Claudio è un lettore in un editore e vive da molti anni a New York, dopo essere stato costretto a lasciare la sua città natale, L'Avana, a causa della tragica perdita del suo primo grande amore. Cecilia studia a Parigi. Fin da bambina in Messico, ha un particolare interesse per i cimiteri e ama passeggiare tra le tombe del Père-Lachaise. Quando Claudio e Cecilia si incontrano a Parigi tramite amici in comune, si innamorano, nonostante entrambi siano coinvolti in altre relazioni. Attraverso la distanza, si scambiano e-mail, pensieri e compilation musicali. Tuttavia, quando Cecilia vola a New York per visitare Claudio, la loro relazione si sviluppa in modo inaspettato. Con intensità, a volte umorismo e a volte angoscia, Guadalupe Nettel esplora l'approccio cauto dei protagonisti, creando un ritratto profondo di due persone che desiderano vicinanza ma faticano a connettersi. Un romanzo toccante sulla potenza curativa dell'amore e sulle opportunità che le delusioni possono offrire alla propria capacità di amare.

En estas cinco narraciones intensas y de atmósfera delicada, Guadalupe Nettel nos propone un cruce de caminos entre el mundo animal y el universo humano para hablar de temas tan naturales como la ferocidad de la vida en pareja, la maternidad –cuando es deseada y cuando no lo es–, las crisis existenciales de la adolescencia o los lazos inimaginables que pueden establecerse entre dos enamorados. Su mirada proyecta lo subterráneo y lo secreto de sus personajes, lo anómalo, lo inconfesable. Los cuentos de El matrimonio de los peces rojos son espacios magistralmente construidos en los que nos preguntamos cómo y en qué momento se fraguan en nosotros las decisiones más íntimas y soterradas, aquellas que, sin sospecharlo, marcarán de manera definitiva nuestra existencia.

Inspirada en la infancia de la autora, el cuerpo en que nací es la historia de una niña con un defecto de nacimiento en un ojo. Su vida, durante los años setenta, se ve influida por su escasa visión, pero también por la ideología dominante en esa época: e

One of the most important and watched writers of today. Intricately woven masterpieces of craft, mournful for their human cries in defiance of our sometimes less than human surroundings, Nettel's stories and novels are dazzlingly enjoyable to read for their deep interest in human foibles. Following on the critical successes of her previous books, here are six stories that capture her unsettling, obsessive universe. "Ptosis" is told from the point of view of the son of a photographer whose work involves before and after pictures of patients undergoing cosmetic eye surgeries. In "Through Shades," a woman studies a man interacting with a woman through the windows of the apartment across the street. In one of the longer stories, "Bonsai," a man visits a garden, and comes to know a gardener, during the period of dissolution of his marriage. "The Other Side of the Dock" describes a young girl in search of what she terms "True Solitude," who finds a fellow soul mate only to see the thing they share lose its meaning. In "Petals," a woman's odor drives a man to search for her, and even to find her, without quenching the thirst that is his undoing. And the title story, "Bezoar," is an intimate journal of a patient writing to a doctor. Each narrative veers towards unknown and dark corridors, and the pleasures of these accounts lie partly in the great surprise of the familiarity together with the strangeness.

Ana se sent habitée par une chose qui va jusqu'à attaquer son frère d'une étrange façon. Elle décide d'affronter cet être indésirable et devient lectrice dans un institut pour aveugles. Elle y connait un passeur qui la met en contact avec des êtres déchus ayant établi leur propre code d'honneur dans les souterrains grouillants du métro de Mexico. Ana y découvre la confirmation de son anormalité.