Síba Shakib Volgorde van de boeken (chronologisch)

Ein eindringlicher Roman über die heilende Kraft des Geschichtenerzählens Anoush steht in der Lebensmitte an einem Wendepunkt: Ihre Freundin Anouk, wie sie selbst Tochter eines Iraners und einer Deutschen, mit der sie in Teheran aufwuchs wie mit einer Schwester, hat sich das Leben genommen. Für Anoush bleibt die Zeit stehen. Es ist nicht das erste Mal, dass sie Anouk verliert, doch diesmal ist der Verlust endgültig. Anoush, die viele Jahre zuvor jede Verbindung zu ihren Eltern im Iran gekappt hat, zieht sich in ihr kleines Haus in den italienischen Marken zurück, um all die traumatischen Erinnungen zu verarbeiten und einen vor Langem begonnenen Roman fertigzuschreiben. Die Natur um sie herum tut ihr gut, aber es fällt ihr schwer, sich zu sammeln. Da taucht plötzlich eine geheimnisvolle Frau bei ihr auf, die sagt, sie habe ihr Gedächtnis verloren. Auf Anoush macht sie einen unerklärlich vertrauten Eindruck, weshalb sie sie fortan Anouk nennt. Während die neue Anouk Anoush in ihre Geschichte führt, hilft der entstehende Roman beiden, wieder zu sich selbst zu finden. Und schließlich gelingt es Anoush sich mit ihrer Mutter und der Vergangenheit zu versöhnen.

We schrijven het jaar 1908. De zon brandt meedogenloos op een dorp zonder naam in het diepe zuiden van Iran, dat dan elders in de wereld nog Perzië heet. Het dorp is straatarm en er is een schreeuwend gebrek aan water. Het mag niet, maar de jonge Eskandar waagt het toch: hij verlaat zijn dorp en klimt over de verboden berg. Dan gaat een wereld voor hem open. Hij ontdekt er de vreemdelingen. Mannen met geel haar boren gaten in de bodem en zoeken naar olie. Zij hebben alles waar het de lijfeigenen van de khan in het dorp aan ontbreekt: water en eten. Zo begint het avontuurlijke leven van Eskandar, de jongen die de locatie van de eerste olievondst voorspelt en die gedurende meer dan een eeuw in allerlei hoedanigheden en kriskras door Iran getuige zal zijn van gebeurtenissen die de geschiedenis van het land vormen. Een poëtische en emotionele roman over het Iran van de twintigste eeuw: een land verscheurd tussen rurale tradities en westers kapitalisme, tussen openheid en sektarisme.

When the young Afghanistanian girl Samira is born, her father, a commander fighting in the mountainous regions of Afghanistan, decides to raise her as a boy called Samir. The fact that Samir is really a girl is soon forgotton as Samir learns to fight, ride and shoot as well as any boy and when her father is killed she becomes the head of the family. As an adult, she falls in love with the male friend of her youth and is forced to reveal her true identity. In order to marry Bashir, she must relinquish the freedom she is afforded as a man. Samira follows her heart but hates wearing the veil. Eventually, the torment becomes too great and she decides that there must be a third way to live, as a confident woman not confined by the rules of her culture. This is her story.

Met het verbijsterende verhaal van Shirin Gol vertelt Siba Shakib over de onderdrukking van miljoenen Afghaanse vrouwen, die trachten hun bestaan op te bouwen in een uitzichtloze situatie. Shirin Gol werd geboren in een afgelegen bergdorpje in Afghanistan. Ze is een klein meisje wanneer de Russen het land binenvallen en haar vaders en broers zich terugtrekken in de bergen om zich aan te sluiten bij het verzet. Als het dorp volledig wordt verwoest trekt Shirin Gol met haar familieleden naar de hoofdstad Kaboel. Daar wordt ze uitgehuwelijkt aan een soldaat, Morad, en ze leert lezen en schrijven op de Russische school. Bruut worden zij van elkaar gescheiden als hij terug moet naar de oorlog.