Mr. Stevens blikt terug op zijn trouwe dienst aan de Engelse aristocraat Lord Darlington en zoekt contact met de huishoudster, miss Kenton. Hun destijds onuitgesproken liefde voor elkaar en de meesterlijke gesprekken die zij daarover voeren, vormen de basis voor een ontroerend melancholische en knap geconstrueerde roman.
Dit autobiografische boek van Singer wordt wel beschouwd als een van zijn mooiste, intiemste en meest nostalgische: de herinneringen aan zijn joodse jeugd in Warschau. 'Singer heeft,' schreef The New York Times destijds bij de eerste Engelstalige editie van het boek, 'met deze herinneringen een wereld van gisteren die voorgoed en grondig voorbij is opgeroepen, zoals Zola over de buik van Parijs schreef, Fontane over de Mark Brandenburg en Svevo over Triëst.' Singer groeide op als zoon van een rabbijn in de armenwijk van Warschau. Vrijwel dagelijks trok er aan zijn oog een stoet voorbij van zonderlinge, schilderachtige types die bij de vader, die als het ware hof hield, kwamen antichambreren, klagen, bijpraten, discussiëren, ruzies bijleggen, biechten en advies vragen. Het huis van de Singers was een soort rechtbank, synagoge, leerhuis en spreekkamer van een psychiater tegelijk. Singer beschikt over een onvoorstelbaar goed geheugen voor zelfs de miniemste details, zo blijkt uit dit bonte, meesterlijk geschreven boek. Singer heeft in Het hof van mijn vader getracht twee genres met elkaar te combineren: memoires en bellettrie. Dit streven heeft een buitengewoon bekoorlijke en authentieke verbeelding opgeleverd van een wereld die wij nooit met eigen oog aanschouwden.
Van de grote klassieke componisten uit de achttiende eeuw - Haydn, Beethoven, Mozart en Schubert - was Joseph Haydn de oudste; bovendien leefde hij het langst van hen allemaal. Hij werd geboren in 1732, toen de grootste componisten van de barok - Bach en Händel - op het hoogtepunt van hun roem stonden, en hij stierf in 1809. Zijn belangrijkste leerling Beethoven had toen al behoorlijk naam gemaakt, terwijl zijn vriend Mozart al achttien jaar dood was. Maar zonder Haydns grote voorbeeld zouden Mozart en Beethoven niet in staat zijn geweest hun meesterwerken - symfonieën, strijkkwartetten, sonates - te scheppen. Tijdens Haydns lange leven vonden er veel veranderingen plaats, zowel op politiek en sociaal gebied als op het terrein van de muziek. Hij was een van de laatste componisten die hun talenten ten dienste stelden van een belangrijke aristocratische familie, in Haydns geval de Esterházy's. Haydns leven - in het hoffelijke, elegante milieu aan het eind van de achttiende eeuw - wordt beschreven in dit rijk geïllustreerde deel in Gottmers Junior Componistenreeks. Ook staan er enkele muziekstukjes in dit boek, die je misschien zelf wel kunt spelen.
De Joodse, Pools-Amerikaanse schrijver Isaac Singer heeft in de bundel 'De dood van Methusalem' twintig verhalen en anekdotes opgenomen. In de verhalen die vaak in het Polen van voor de Tweede Wereldoorlog spelen, staat de rol van de jaloezie in de intermenselijke verhoudingen centraal. Dit thema komt ook steeds weer terug in de anekdotes, Singers beschrijvingen van ontmoetingen met mensen die hem hun levensverhaal vertellen. Naast het thema van jaloezie komen ook andere voor, bijv. in het verhaal 'Het Hotel' waarin twee op non-actief gezette zakenlieden hun hartklachten in de boom hangen en een hotel opkopen. Alle verhalen en anekdotes kenmerken zich door een subtiel gevoel voor humor, een diepe menselijke betrokkenheid en een grote belangstelling voor de Joodse cultuur.
The second book in the acclaimed New York Trilogy--a detective story that becomes a haunting and eerie exploration of identity and deception. It is a story of hidden violence that culminates in an inevitable but unexpectedly shattering climax.
Nathan Zuckerman reist in de jaren '70 naar Praag om te zoeken naar het manuscript van een gemartelde Joodse auteur. In een land dat verwoest is door totalitair communisme en Sovjetbezetting ontmoet hij schrijvers wiens werk door de bestaande macht zo'n ernst is toegeschreven dat het verboden moest worden. Hij ontdekt dat de eisen die aan schrijvers worden gesteld in de geest van de Joodse gemeenschap evenzeer schadelijk zijn voor de vrijheid van de menselijke geest als die welke hen in naam van het reëel socialisme worden opgelegd door de Tsjechische minister – die echter de macht heeft om deze eisen af te dwingen. Hij is getuige van hoe de onmogelijkheid van zelfexpressie en het creëren van een imaginaire wereld op papier de Praagse intellectuelen ertoe brengt een tuchteloos groteske, theatrale wereld in de werkelijkheid te scheppen. Pražské orgie is het laatste deel van de tetralogie die Zuckermans (en dus ook Roths) transformatie tot een succesvolle schrijver beschrijft. De andere delen zijn al in het Tsjechisch verschenen onder de titels Elév, Zuckerman zbavený pout en Hodina anatomie. Vrij aansluitend daarop is de roman Druhý život, die ook al in het Tsjechisch is verschenen.
Een man die niet alleen het werk van zijn overleden vriend Fanshaw uitgeeft, maar ook diens weduwe trouwt, begint zich zo met hem te identificeren dat het een obsessie wordt. When Fanshaw disappears, leaving behind a wife, a baby and an extraordinary cache of novels, plays and poems, his boyhood friend is lured obsessively into the life that Fanshaw left behind. JM
