Jan Józef Szczepański Volgorde van de boeken (chronologisch)

1981?1989: Stan wojenny i schyłek PRL-u oczami wybitnego pisarza Kiedy przed kilkoma laty Wydawnictwo Literackie rozpoczynało wydawanie dziennik�w Jana J�zefa Szczepańskiego,Tomasz Fiałkowski pisał: 'Wiek dwudziesty to w literaturze polskiej wiek wielkich dziennik�w ? Gombrowicza, Dąbrowskiej, Nałkowskiej, Herlinga-Grudzińskiego. Nieznany dotąd dziennik Jana J�zefa Szczepańskiego staje teraz w ich rzędzie'.Intymne zapiski wybitnego pisarza powstawały w latach 1945?2002 i bardzo długo pisane były wyłącznie dla siebie. Jan J�zef Szczepański wnikliwie i szczerze opisuje nie tylko zmagania z samym sobą, lecz także komentuje wydarzenia polityczne ? cały PRL i trzynaście lat wolnej Polski ? oraz życie literackie i nieraz egzotyczne podr�że.

Dziennik wybitnego prozaika polskiego, Jana J�zefa Szczepańskiego, obejmujący lata 1945-2002 (od wyjścia autora z partyzantki po ostatnie zapisy szpitalne) to nie tylko dzieło literackie o wyjątkowych walorach artystycznych, ale rzecz o wybitnych walorach dokumentalno-poznawczych, bo portretująca cały okres powojenny do 2002 roku.

Opublikowana w połowie lat 50. Polska jesień Jana Józefa Szczepańskiego wydaje się wciąż jedną z najbardziej interesujących książek podejmujących problematykę Września 1939. Autor przedstawia ówczesne wydarzenia z perspektywy głównego bohatera powieści, Pawła Strączyńskiego, w którego losach można się doszukać elementów biografii samego pisarza, uczestnika kampanii wrześniowej. Zbieżność realnych wydarzeń z opisanymi w utworze, zagubienie Polaków w obliczu rozpoczynającej się wojny, historia powstawania powieści, dzieje jej rękopisu oraz wymowa utworu – o tym wszystkim pisze w obszernym wstępie Stefan Zabierowski, wybitny znawca pisarstwa Jana Józefa Szczepańskiego. Do tomu dołączono esej Wrześniowe vis-à-vis, napisany po latach odautorski komentarz do powieści.

Hrdinou románu je dvacetiletý polský důstojník, který prožije za zářijové tragédie v roce 1939 mobilizaci, první střetnutí s německými fašisty, první úspěchy, ale nakonec zmatek na celé frontě, pocit bezmoci a vzdoru v obklíčení a zajetí. Na této strastiplné cestě poznává však vedlezrádců, zbabělců a válečných zbohatlíků i ty, kteří jsou zárukou obnovy Polska a tak se odhodlává k útěku ze zajetí s úmyslem připojit se k hnutí odporu. Obraz tragického podzimu vyznívá v díle polského prozaika realisticky, bez patosu, ale tím působivěji a přesvědčivěji.