Ihre Geschichte ging um die Welt: Als zehnjähriges Mädchen entführt, gelang Natascha Kampusch 2006 nach über acht Jahren Gefangenschaft die Flucht. Doch nach ihrer Selbstbefreiung ist sie bis heute Verleumdungen, Anfeindungen und sogar Hass ausgesetzt. Dennoch gelingt es ihr, ein zufriedenes und erfülltes Leben zu führen. Woher nimmt sie täglich diese Kraft, um das Erlebte zu bewältigen? Wie schafft sie es, trotz der Vergangenheit glücklich zu sein? Was können wir als Leser: innen davon mitnehmen? Zum allerersten Mal beschreibt die Autorin ihre persönlichen Zugänge und Methoden, die ihr über die Jahre geholfen haben, stark zu bleiben. Sie teilt uns intime Ansichten mit und gibt wertvolle Ratschläge, die dabei helfen können, auch in scheinbar aussichtslosen Zeiten nicht den Mut zu verlieren.
Natascha Kampusch Volgorde van de boeken (chronologisch)
Natascha Kampusch is een auteur die bekend staat om haar ontvoering in haar jeugd, die meer dan acht jaar duurde. Na haar ontsnapping werd ze een publiek figuur en wijdde ze zich later aan dierenrechtenactivisme. Haar verhaal heeft filmmakers geïnspireerd en dient als een krachtig getuigenis van de veerkracht van de menselijke geest.
Cyberneider
Diskriminierung im Internet
Natascha Kampusch, selbst immer wieder im Visier von Cyberattacken, hat gelernt, auch mit ungerechtfertigter Kritik zu leben. Wortlos über sich ergehen lassen will sie die jedoch nicht. Reflektiert und ungefiltert führt sie uns die sozialen Abgründe von Cybergewalt vor Augen. Diskriminierung im Internet ist längst kein Randphänomen mehr, sondern ein alltägliches Übel unserer Gesellschaft. YouTube, Facebook, Twitter und Instagram prägen heute das soziale Miteinander. Direkt vor unseren Augen und doch fernab von Gesetz und Moral bringen Debatten um Hashtags wie #MeToo, #Ibizagate und #Climatestrike die Gemüter zum Kochen. Populismus, Sexismus und Rassismus, die Werkzeuge der Radikalen, dominieren längst Medien und Politik. Es muss ein Umdenken stattfinden, besser heute als morgen, denn eines steht fest: Es kann und darf keine Rechtfertigung für Diskriminierung geben, niemals! „Rückblickend wird klar, dass Kampusch eines der ersten prominenten Opfer von Online-Mobs war.“ (Der Standard)
'Vanaf nu neem ik mijn leven in eigen hand'. Ze dacht dat haar bevrijding het begin zou zijn van een heel nieuw leven vol energie en mogelijkheden. Maar in plaats daarvan werd ze herhaaldelijk gedwongen om toch weer in haar donkere verleden te duiken. Voor het eerst vertelt Natascha Kampusch hoe moeilijk het was haar eigen rol in het leven weer te vinden - en waarom ze haar vertrouwen in de goedheid van de mens nooit heeft verloren. Op 23 augustus 2006 eindigde een van de meest spectaculaire ontvoeringen uit de recente geschiedenis: Natascha Kampusch ontsnapte uit de kelder waar ze meer dan acht jaar werd vastgehouden. Hierover schreef ze het veelgeprezen boek De diefstal van mijn jeugd. Tien jaar nadat ze wist te ontkomen geeft ze een inkijk in haar leven na de ontsnapping. Ze vertelt over haar ervaringen, zowel bitter als mooi, haar dromen en nachtmerries, over het dagelijks leven, haar werk voor diverse projecten en haar inzet voor getraumatiseerde jongeren die net als zij het slachtoffer van misbruik zijn geweest. Dit alles in de hoop daarmee haar eigen trauma te overwinnen. Tien jaar vrijheid is een indrukwekkend boek van een moedige vrouw die altijd de kracht heeft weten te vinden om het leven in eigen hand te nemen.
This powerful true story follows Natascha Kampusch, who, held hostage in a 50-square-foot dungeon for eight years, where she was treated as a slave and forced to work for her sadistic captor, never forgot who she was--and never gave up hope of returning to the world. Original.
Wanneer Natascha Kampusch 2 maart 1998 op weg naar school door een onbekende man een wit bestelbusje in wordt getrokken, denkt ze dat haar laatste uur heeft geslagen. Even later ligt het meisje van tien in een deken gewikkeld op een koude keldervloer in een eengezinswoning. Om haar heen is het aardedonker, de lucht is bedompt en benauwd. In deze gevangenis van amper vijf vierkante meter zal Natascha de komende achtenhalf jaar doorbrengen. Wolfgang Priklopil is de enige met wie ze contact heeft. Ze wordt door hem mishandeld, vernederd en onderdrukt. Pas in de zomer van 2006 slaagt ze erin te vluchten, iets wat ze al vanaf de allereerste dag van plan was. Pas nu voelt Natascha zich sterk genoeg om haar verhaal te vertellen. In openhartige en pijnlijk eerlijke bewoordingen vertelt ze over haar moeilijke jeugd, de gevangenschap en de lichamelijke en geestelijke mishandeling. Ook beschrijft ze hoe ze in deze uitzichtloze situatie leerde sterker te zijn dan haar ontvoerder. Dit is het relaas van een meisje dat vocht, een meisje dat iets onvoorstelbaars wist te overleven en nooit heeft willen opgeven.