Durckheim Karlfried Boeken

Uiteenzetting over de rol van de meester op de weg naar de grote ervaring van het zijn.

Voor de westerling van heden, bij wie het verstand een zo grote rol speelt, kan het nieuwe licht dat Professor von Dürckheim in dit boekje laat vallen op de dagelijkse sleur, misschien van beslissende betekenis zijn. Dat juist datgene wat voor herhaling vatbaar is, voor ons de kans inhoudt van een ontmoeting met een werkelijkheidservaring die ver uitgaat boven datgene wat ons veelal in het leven als het meest waardevolle voorkomt, wordt ons hier heel duidelijk gemaakt door iemand die weet waarover hij spreekt - iemand die door zijn psycho-therapeutisch werk bovendien in de gelegenheid is de ervaring telkens weer te toetsen en te verdiepen.Als men de juiste levensinstelling kent, dan wordt het dagelijks leven zelf tot een oefenterrein en wel door ononderbroken oefening. leder ogenblik op de juiste wijze waargenomen, wordt tot de beste van alle gelegenheden. Iedere handeling wordt een kans op de innerlijke weg naar verlichting. Dit boekje is geschreven voor allen die beseffen dat herziening van de eigen levenshouding en als gevolg daarvan vernieuwing van de wereld waarin we leven, de eerste vereiste is en die dus daartoe bereid zijn. - Een boekje voor jonge mensen en voor wie innerlijk jong zijn.

De vraag naar de zin van het leven is oeroud, maar aktueler dan ooit. Wanneer wij zinvolheid ervaren of zoeken, dan gaat het om iets dat ons leven ‘vol’ maakt en verder reikt dan dagelijkse behoeften of maatschappelijke prestaties, maar ook verder dan hetgeen wij met ons verstand kunnen bereiken of konkreet kunnen veroveren. Zinvolheid ervaren is transcendentaal ervaren: d.w.z. de wereld en onszelf ervaren vanuit het contact met een ‘Leven’ dat de wereld zowel vervult als transcendenteert. Noem het God; Dürckheim duidt het veelal aan met het ‘Zijn’. Op de oerervaring van het Zijn berust iedere religie, maar ook het religieus beleven van de individuele mens. Vanuit bepaalde geloofssystemen, waarin de ervaring a.h.w. is ‘gestold’, zijn wij echter helaas vaak niet gewend eigen ervaring ernstig te mogen nemen. Toch maakt ieder mens deel uit van het Zijn en heeft hij de mogelijkheid dit in zichzelf - op zijn eigen wijze - te ervaren.Transcendentaal ervaren betekent geen wereldverzaking. Het is zuiver wanneer het leidt tot een ommekeer in ons leven, die ons op de weg naar zelfverwerkelijking brengt en ons de opdracht bewust maakt om niet vanuit de normen van de uiterlijke wereld maar vanuit het Zijn aan ons leven gestalte te geven.Echte menswording is door de tegenstellingen van tijd en ruimte heen uitdrukking geven aan onze verbinding met het Zijn, dat alle tegenstellingen overstijgt. Daarom gaat de weg van het licht via het donker, en is er geen bewustwording zonder de verkenning van de diepten van het onbewuste. Volledige menswording betekent deel hebben aan het eeuwige vernieuwingsproces van het Leven, dat verloopt in een ritme van geboren worden en sterven, midden in het leven.Leven vanuit het Transcendente zet de problemen van menselijke verhoudingen, van therapeutische begeleiding, van ouder worden en sterven in een nieuw en ‘Menselijk’ licht.

The guiding theme of psychotherapist Karlfried Dürckheim’s work is that one can become “transparent to transcendence.” An early Western authority on Zen, he was one of the first to bring its methods to Europe. Incorporating Zen and depth psychology into his practice, Dürckheim was also one of the earliest transpersonal psychologists. His spiritual practice of combining Jung, Meister Eckhart, and Zazen proved to lead to moments of higher consciousness, which he described as “privileged moments.” In The Way of Transformation, one of his most concise and profound works, Dürckheim shows that once readers scrape away personal barriers and free the divine spark within, these radiant, life-altering occasions can occur at any time. His meditative approach to daily activities turns simple tasks such as making tea, posting a letter, or washing dishes into moments of new awareness: everyday life as a spiritual practice.

When we speak of an individual's state, we are actually referring to something that transcends the duality of body and soul, something that reflects the entirety of a person's being. Because each of us is a unity of body and soul, there is no psychic structure or inner tension that is not reflected outwardly in the form and order of the body. When we find the physical center of the body we also find the psychological center of the soul. According to Zen masters, by correcting posture and breathing to balance this center, one can cultivate inner tranquillity and balance: the state called Hara.Karlfried Graf Durckheim shows the Western world how to overcome the physical and spiritual decay of modern life by adopting the age-old techniques of Japanese Zen masters. By leaving behind the "chest out-belly in" posture and attitude of the West and adopting the belly-centered posture and attitude of Hara, individuals can live a calm, grounded, and more balanced life. Included in this classic text are vital life force practices and translations of the wisdom teachings of three Japanese Zen masters. This book also explores how the practice of Hara emphasizes empirical learning and the cultivation of self-knowledge through the perfection of arts such as painting and archery.

'Daily life seems to be an obstacle to spiritual growth, but this is only true if one does not know how to use it.' Many people today are looking for new ways to escape the increasing suppression of their essential being by the modern way of life. The general interest in yoga and Zen Buddhism is evidence of a new awareness of the need for spiritual well-being. The way of transformation will help all genuine seekers, regardless of their creed or religion, and will open new doors to the freedom of transcendental reality which lies within our worldly existence. (back cover of book.)

Was aber ist das erste zur Reife? Dass wir uns die Unreife, in der wir selbst sind, in aller Ehrlichkeit zugeben, uns des hartnäckigsten Widersachers gegen Einklang und Reife bewußt werden und die Quellen des Reifens erschließen. Der Widersacher in uns ist das immer trennende Ich, die Quelle aber ist das vom Ich verstellte eigentliche menschliche Wesen. Seine Stimme zu hören, nicht nur in stillen Stunden zu hören, sondern im harten Alltag, ja selbst inmitten mechanisierter Arbeit, das ist unsere vordringliche Arbeit.