Astrid Roemer Boeken

In de vuilnishopen van slavernij, kolonialisme en de moderne tijd zoekt de auteur naar niet-afbreekbare resten om haar identiteit als Surinaams-Nederlandse vrouw opnieuw te beleven. De romantrilogie vormt een literaire verwerking van de angst om ervaren geweld bloot te leggen, niet om slachtoffers van daders te onderscheiden, maar om het geweld te belichten als iets dat onlosmakelijk verbonden is met de inrichting van de samenleving. De drie romans zijn als borelingen die patronen vernieuwen. Astrid H. Roemer, geboren in Paramaribo in 1947, brak door met een experimentele roman over de complexiteit van het vrouw-zijn. In de jaren negentig schreef ze drie dekolonisatieromans, haar ‘drieling’, nu gebundeld. Roemer wordt in Suriname en Nederland geprezen om haar lef en eigenzinnigheid in een uitgebreid oeuvre van poëzie, proza en theater. Critici prijzen haar unieke stem in de postkolonialiteit van Nederland. Vooral één roman, die zich afspeelt in 1999, behandelt de verwerking van de Decembermoorden van 1982 en de impact van etnische conflicten. Roemers beeldende taal komt volledig tot zijn recht, zonder ingewikkelde structuren, waardoor ze een kroniek van een epoche biedt door de beschrijving van diverse milieus en personages.

De moord op een buitenvrouw van een Surinaamse politicus roept veel vragen op.

Een in Nederland woonachtige Surinaamse vrouw geeft een terugblik op haar leven.

Een Surinaamse puber worstelt in een instabiel predikantengezin met zijn identiteit.

Als een blanke jongen verliefd wordt op een gekleurd meisje, krijgt hij problemen met zijn racistische vader.Rotterdams Leescadeau 2001

Wilde je altijd al weten wat grote schrijvers als Adriaan van Dis of Connie Palmen schreven toen ze nog ploeterende, ongepubliceerde twintigers waren? Gekrenkt en hongerig verschijnt in boekvorm als de twintigste editie van Das Magazin! Verwacht 264 pagina’s met veel drama, seks en frustratie, in de nooit eerder verschenen vroege schrijfsels van auteurs als Arjen Lubach, Astrid Roemer en J.M.A. Biesheuvel.

Verhalen van hedendaagse binnen- en buitenlandse auteurs over en foto's van mensen overal ter wereld, inclusief een aantal gedichten.

In deze bundel zijn tweeëntwintig verhalen opgenomen van schrijfsters die in het Caribisch gebied werden geboren en daar veelal ook een deel van hun leven hebben doorgebracht. De verhalen werden geschreven in het Spaans, Frans, Engels en Nederlands en tonen een tot nu toe nauwelijks ontdekte kant van de Caribische literatuur: de vrouwelijke emotie.

Het levensverhaal van de Surinaamse mensenrechtenactivist Anton de Kom (1898-1945).

The narrative centers on Noenka, a resilient Black woman escaping her oppressive marriage in Suriname to seek autonomy in Paramaribo. As she navigates romance and newfound freedoms in her new environment, her journey is shadowed by her traumatic past and societal constraints. The novel, a significant work in European and post-colonial literature, explores themes of defiance and the harsh realities faced by those who challenge societal norms. Through vivid imagery and poignant reflections, Roemer crafts a powerful story of identity and resilience.

Paramaribo um 1950: Die junge Lehrerin Nunka wird von ihrer Familie mit Louis aus Curaçao verheiratet, doch schon bald wagt sie Unglaubliches: Nach nur neun Tagen flieht sie vor ihrem gewalttätigen Ehemann. Doch in Suriname gibt es keinen Platz für weibliche Selbstbestimmung: Ihre Eltern schicken sie weg, in ihrem Job wird sie gekündigt. Ihre verzweifelte Suche führt Nunka als Kindermädchen zu einer holländischen Familie, und zwischen ihr und der Hausherrin Gabrielle entbrennt eine fatale, verbotene Leidenschaft. Als wahnsinnig abgestempelt, mit Gefängnis und Irrenanstalt bedroht, müssen Nunka und Gabrielle zu viele Kämpfe führen, um gewinnen zu können. Erstmals 1979 erschienen, gilt „Vom Wahnsinn einer Frau“ als Kultbuch der feministischen postkolonialen Literatur.

In Surinam, der ehemaligen niederländischen Kolonie in Südamerika, mischen sich Sprachen und Religionen, Hautfarben und Ethnien. In Paramaribo leben die Frauen der Familie Vanta, drei Generationen, von der sterbenskranken Oma Bee bis zu Enkelin Imker, die sie liebevoll betreut, von Mutter Louise, die vier Kinder alleine großzieht, bis zu ihrer Tochter Heli, die wegen einer verbotenen Affäre in die Niederlande geschickt wird. Sie alle sind auf der Suche nach Zugehörigkeit, sie alle träumen von einem besseren Leben. „Gebrochen-Weiß“ ist ein vielstimmiger Chor weiblicher Erzählungen, es wird geflüstert und geschrien, geweint und gejubelt. Astrid H. Roemers Sprache geht unter die Haut, eindringlich erzählt sie von Liebe und Tod, Familie und Trennung, Heimat und Verlust.