Bookbot
Je koopt precies het boekdat op de foto staat

Hop heisa, in regen en wind

Meer over het boek

In Hopheisa, in regen en wind (narrenlied uit Driekoningenavond: Toen ik een kleine jongen was, hopheisa, in regen en wind), vertelt de nu 79-jarige Fabricius over zijn kindertijd op Java, in Nederland, in Parijs. De jeugd van een zondagskind, dat de halve wereld zag en er een overstelpende rijkdom aan herinneringen van overhield die voor altijd de lust tot reizen in hem wekte - geen wonder dat hij de globetrotter onder onze schrijvers werd. Hij deed al vroeg een kennis van mensen en zaken op waarmee de latere romancier zijn voordeel zou doen. Wij horen over zijn vader, de in zijn tijd zo succesvolle toneelschrijver Jan Fabricius, een markante figuur in onze aan dramatische talenten zo schaarse letteren, en over diens ouders, brave Drentse mensen die het Maleis van hun driejarig kleinzoontje niet konden verstaan. Over nog vele anderen, zoals Oom Piet, de hartstochtelijke visser en over Tante Grietje, die de kleine Johan voor de gevangenis waarschuwde. Over meester Adams, die ook al z'n best deed om hem voor de afgrond te bewaren. Over een even ouder zusje, Marietje, die hem haar hoge denkbeelden over het zuivere ridderschap probeerde bij te brengen. Over Sientje, die zo pracht over moorden kon vertellen. Dit alles levendig opgeroepen met de humor die men van Fabricius kent. Maar daarnaast is het boek niet zonder historische betekenis: wie onder onze auteurs is, zoals hij, in de gelegenheid om over het Indië van vóór de eerste wereldoorlog te vertellen? Een ondergegane wereld, zoals trouwens ook het Nederland van voor 1914 en het Parijs uit de dagen van Steinlen en Forain, van Clemenceau en Jaurès, waar hij met een duizendkoppige menigte op het Champs de Mars de oorlogsverklaring tegen Duitsland hoorde uitroepen. Een zonnig boek, maar niet zonder weemoed het menselijk tekort en om veel moois dat voorgoed verloren ging.

Een boek kopen

Hop heisa, in regen en wind, Johan Fabricius

Taal
Jaar van publicatie
1979
Bindwijze
(Paperback),
Staat van het boek
Beschadigd
Prijs
€ 6,09

Betaalmethoden

Nog niemand heeft beoordeeld.

Titel
Hop heisa, in regen en wind
Taal
Engels, Nederlands
Jaar van publicatie
1979
Formaat
Paperback
ISBN10
9025804888
ISBN13
9789025804886
Reeks
Tags
Aantekening
In Hopheisa, in regen en wind (narrenlied uit Driekoningenavond: Toen ik een kleine jongen was, hopheisa, in regen en wind), vertelt de nu 79-jarige Fabricius over zijn kindertijd op Java, in Nederland, in Parijs. De jeugd van een zondagskind, dat de halve wereld zag en er een overstelpende rijkdom aan herinneringen van overhield die voor altijd de lust tot reizen in hem wekte - geen wonder dat hij de globetrotter onder onze schrijvers werd. Hij deed al vroeg een kennis van mensen en zaken op waarmee de latere romancier zijn voordeel zou doen. Wij horen over zijn vader, de in zijn tijd zo succesvolle toneelschrijver Jan Fabricius, een markante figuur in onze aan dramatische talenten zo schaarse letteren, en over diens ouders, brave Drentse mensen die het Maleis van hun driejarig kleinzoontje niet konden verstaan. Over nog vele anderen, zoals Oom Piet, de hartstochtelijke visser en over Tante Grietje, die de kleine Johan voor de gevangenis waarschuwde. Over meester Adams, die ook al z'n best deed om hem voor de afgrond te bewaren. Over een even ouder zusje, Marietje, die hem haar hoge denkbeelden over het zuivere ridderschap probeerde bij te brengen. Over Sientje, die zo pracht over moorden kon vertellen. Dit alles levendig opgeroepen met de humor die men van Fabricius kent. Maar daarnaast is het boek niet zonder historische betekenis: wie onder onze auteurs is, zoals hij, in de gelegenheid om over het Indië van vóór de eerste wereldoorlog te vertellen? Een ondergegane wereld, zoals trouwens ook het Nederland van voor 1914 en het Parijs uit de dagen van Steinlen en Forain, van Clemenceau en Jaurès, waar hij met een duizendkoppige menigte op het Champs de Mars de oorlogsverklaring tegen Duitsland hoorde uitroepen. Een zonnig boek, maar niet zonder weemoed het menselijk tekort en om veel moois dat voorgoed verloren ging.