Dlaczego nie było wielkich artystek?

Meer over het boek

Przełomowy esej Lindy Nochlin zapowiadał narodziny feministycznej historii sztuki i wciąż ma fundamentalne znaczenie dla jej rozumienia. Od pierwszego zdania angażuje czytelnika, zachęcając do kwestionowania dotychczasowych założeń i poszukiwania nowych dróg. Nochlin nie odpowiada wprost na pytanie o brak „wielkich artystek”, lecz analizuje pojęcie wielkości oraz wyjaśnia fallocentryczne założenia dotyczące geniuszu w sztuce. Obnaża, że dominacja perspektywy białych mężczyzn w historii sztuki przyniosła porażkę zarówno moralną, jak i intelektualną. W rocznicowym wydaniu eseju towarzyszy tekst „Trzydzieści lat później”, w którym autorka refleksyjnie przygląda się swoim wcześniejszym rozważaniom w kontekście rozkwitu teorii feministycznej, queer i postkolonialnych. Odwołując się do artystek takich jak Louise Bourgeois i Cindy Sherman, Nochlin z pasją diagnozuje kondycję kobiet i sztuki. Jej esej stał się zawołaniem bojowym, które wciąż rezonuje w kulturze. Przesłanie Nochlin pozostaje aktualne, a ona sama zauważyła: „Przed nami wciąż jeszcze daleka droga”. Wydanie z okazji pięćdziesiątej rocznicy ukazania się eseju zawiera wstęp Catherine Grant, która również jest autorką wielu prac poświęconych feministycznym wątkom w sztuce.