Błogosławieństwo ziemi

Meer over het boek

„Błogosławieństwo ziemi” to powieść Knuta Hamsuna, która zdobyła Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury w 1920 roku. Opowiada historię mężczyzny, który osiedla się i żyje na norweskiej wsi. Powieść, opublikowana po raz pierwszy w 1917 roku, wpisuje się w popularny styl norweskiego nowego realizmu, dominującego na początku XX wieku. Ukazuje awersję Hamsuna do nowoczesności oraz skłonność do prymitywizmu i życia agrarnego. Autor stosuje nowatorskie techniki literackie, takie jak strumień świadomości, podkreślając relacje między swoimi postaciami a otaczającą je przyrodą. „Błogosławieństwo ziemi” przedstawia głównego bohatera (Isaka) i jego rodzinę, którzy z jednej strony są zafascynowani nowoczesnością, a z drugiej wchodzą z nią w konflikt. Powieść składa się z dwóch części: pierwsza koncentruje się głównie na historii Isaka i jego rodziny, a druga zaczyna się od losów Axela, by ostatecznie skupić się na rodzinie Isaka.