Dziady

Meer over het boek

Dziady to cykl czterech dramatów romantycznych Adama Mickiewicza, uznawanych za kluczowe w polskiej literaturze. Najstarszym utworem jest Dziady część II z 1823 roku oraz wiersz Upiór, w których głównym bohaterem jest duch zranionego serca, pojawiający się w Dzień Zaduszny. Kolejną częścią cyklu jest Dziady część IV, również z 1823 roku, skupiająca się na nieszczęśliwym kochanku Gustawie oraz księdzu, który reprezentuje racjonalizm. Dziady część III, napisane w 1832 roku, uchodzą za arcydzieło polskiego dramatu romantycznego, zawierającego Ustęp z epickim komentarzem i słynnym wierszem Do przyjaciół Moskali. W tej części Mickiewicz bada historię narodu polskiego, stawiając metafizyczne pytania o jej sens, odkrywając martyrologiczny wymiar historii. Poeta formułuje mesjanistyczną wizję, porównując cierpienia Chrystusa do losu prześladowanych Polaków. Ostatnia część, Dziady część I, to nieukończony dramat wydany pośmiertnie w 1860 roku, który powraca do opisu obrzędu Dnia Zaduszek i postaci Guślarza. Dziady doczekały się licznych inscenizacji i inspiracji w sztuce, w tym w II Symfonii Gustawa Mahlera. Lektura dla klasy VII i szkół średnich.