Pedagogia bliskości międzyludzkiej

Meer over het boek

Bliskość to fenomen, który od zarania ludzkości łączy ludzi, dając im poczucie przywiązania. Stanowi fundament więzi małżeńskich, rodzicielskich i przyjacielskich, przekształcając obcych w bliskich. Otwiera również na otaczający świat, doświadczany zarówno empirycznie, jak i duchowo. Bliskość ma wymiar naukowy, kulturowy, społeczny i religijny, a jej istotą jest miłość, która organizuje życie społeczne. Wzniosła natura miłości staje wobec wolności drugiego człowieka, oferując wspólne przeżycia. Jednak współczesne zmiany społeczne sprawiają, że bliskość staje się coraz większym wyzwaniem. Książka składa się z ośmiu rozdziałów. Pierwsze trzy przedstawiają wyniki analizy interdyscyplinarnej literatury. W pierwszym rozdziale omawiam etymologię „bliskości” z perspektywy filozoficznej, teologicznej i społecznej. Drugi rozdział koncentruje się na wychowawczym wymiarze bliskości, zwracając uwagę na znaczenie edukacji. Trzeci rozdział bada bliskość w trudnych okolicznościach, takich jak choroba i izolacja, oraz inicjatywy solidarnościowe podczas pandemii COVID-19. Czwarty rozdział opisuje metodologię badań własnych, cele i problematykę badawczą. Kolejne cztery rozdziały prezentują wyniki empirycznych badań, ukazując istotę bliskości w rodzinie, jej komponenty oraz haptyczny wymiar, a także analizując bliskość w kontekście choroby, cierpienia i pandemii.