Kemal

Meer over het boek

Kemal Sunal'ı Gül Sunal, sevgilisi, eşi, hayat arkadaşı ve çocuklarının annesi olarak anlatıyor. İkisi de kahve sevmezdi; bu, aralarındaki duygusal ayrılıkların sona ermesi dileğini simgeliyordu. Vazgeçememek, kıyamamak ve pişman olmak, KAVUŞMAK demekti. Evdeki sıcaklığı korumak, bu sihirli cümleyle gerçekleşiyordu: "Hadi gel, bi kahve içelim..." Kemal, bu topraklarda yaşayan herkesin yüzünde bir gülümseme bırakan bir "sima". Ekrandan ve sinema perdesinden yansıyan çocuksu gülümsemesi, saflığın sembolü. Kardeşlik, paylaşım ve "İyiler sonunda hep kazanır" sözü onunla özdeşleşmiş. Gül Sunal, Kemal Sunal'ı en sahici, en samimi haliyle, formattan bağımsız bir şekilde anlatıyor. O'nu sevmenin mutluluğu és O'nsuz yaşamaya alışmanın hüznü, hâlâ en güçlü şekilde hissediliyor.