Paard, paard, tijger, tijger

Meer over het boek

Het leven van Honey is al gecompliceerd genoeg met haar chaotische familie. Thuis draagt ze (mede) de zorg voor haar gehandicapte zus en voor het huishouden en wil ze het iedereen naar de zin te maken. Ze probeert om niet op te vallen en geeft nooit tegenspraak. Als haar op een dag gevraagd wordt, terwijl ze bij de bushalte slentert, of ze met de bus mee moet, antwoordt ze vanzelf ‘ja’. En ze zegt ook 'ja' op de vraag of zij Karen is die als laatste verwacht wordt op de cursus Chinees. En op de vraag of zij de kleindochter is die Marcel in het hospice komt opzoeken. Zo komt ze in onmogelijke situaties terecht, maar sluit ze ook vriendschap met de terminaal zieke Marcel. Marcel laat haar zien dat ze zelf keuzes mag maken en haar eigen pad kan kiezen. Op haar beurt helpt Honey Marcel om zich te verzoenen met zijn verloren dochter.