J

Meer over het boek

Kevern weet niet waarom zijn vader altijd twee vingers over zijn lippen legde wanneer hij een woord uitsprak dat met een j begon. Hij heeft geleerd om geen vragen te stellen, maar desondanks blijft hij later in zijn leven naar antwoorden zoeken. Dat leven wordt overschaduwd door een ingrijpende gebeurtenis, een catastrofe uit het verleden die in de nevelen van argwaan, ontkenning en verontschuldiging is gehuld. Wanneer de mooie wees Ailinn Solomons in zijn dorp komt wonen, voelt Kevern zich meteen tot haar aangetrokken. Op hun eerste afspraakje kust hij de kneuzing onder haar oog. Hij hoeft niet te vragen wie haar heeft geslagen - wreedheid is een normale uiting van maatschappelijke onvrede geworden. Kevern en Ailinn weten later niet zeker of ze uit zichzelf verliefd zijn geworden of dat ze in elkaars armen zijn gedreven. Maar wie zou dat gedaan hebben, en waarom? Voor Ailinns vriendin, Esme Nussbaum, zijn Kevern en Ailinn een symbool van hoop, en Esme is vastbesloten om hen bij elkaar te houden. Maar wat steekt daar nog meer achter?