Een bruine ring om de ziel

Meer over het boek

Als een fles cognac bijna helemaal leeggedronken is blijft er iets over: een bruine ring om de ziel. Die ziel is de bodem van de fles, waarin dan iets van de drank is overgebleven. Judicus Verstegen heeft zijn jongste roman de titel "Een bruine ring om de ziel" gegeven, een benaming die de lezer gaandeweg duidelijk zal worden. Het is een roman over de verhouding tussen een student en zijn twintig jaar oudere hospita. Tegelijkertijd is het ook het verslag van de ontwikkeling binnen de student. Hij moet zich aanpassen aan de verlangens van de maatschappij, hier vertegenwoordigd door het Van Regteren Athenafonds, waaruit hij een kleine tegemoetkoming in zijn studiekosten ontvangt. Het is dit fonds dat in sterke mate de verhouding van de hoofdpersoon tot zijn omgeving bepaalt en dat ook, zij het indirekt, verantwoordelijk is voor de ontknoping. "Een bruine ring om de ziel" is een deels trieste, deels burleske geschiedenis uit het Amsterdam van de vijftiger jaren waarvan de schrijver een scherp en onweerstaanbaar beeld weet op te roepen.