Afrykanistyczne badania Jana Czekanowskiego w stulecie wyprawy

Meer over het boek

W czerwcu 1907 roku zorganizowano wyprawę interdyscyplinarną, mającą na celu zbadanie północno-zachodniej części ówczesnej Niemieckiej Afryki Wschodniej oraz obszarów granicznych Konga. Wśród uczestników był Jan Czekanowski, polski antropolog i etnolog, który opublikował wyniki swoich badań w latach 1911-1927 w pięciu tomach dzieła Forschungen im Nil-Kongo-Zwischengebiet. Publikacja ta stanowi integralną część zbioru Wissenschaftliche Ergebnisse der Deutschen Zentral-Afrika-Expedition 1907-1908, zawierającego prace innych członków ekspedycji, takich jak topograf, geolog, meteorolog, botanik i zoolog. Dzieło Czekanowskiego, cytowane w wielu światowych opracowaniach, nie zostało przetłumaczone na język polski. Jego obserwacje zyskały na wartości jako materiał historyczny, przedstawiający świat, który już nie istnieje. Celem pracy nie było jednak szczegółowe umiejscowienie Czekanowskiego w czołówce afrykanistyki, lecz podkreślenie jego trwałej wartości dla etnologów i historyków. Autorzy stwierdzają, że dorobek pierwszego polskiego afrykanisty, pracującego zgodnie z nowoczesnymi metodami badawczymi, w pełni zasługuje na przypomnienie.