Mijn vriend Sukarno

Meer over het boek

Veertig jaar geleden ontmoette Willem Oltmans (70) president Sukarno tijdens een staatsbezoek in Rome, terwijl hij correspondent was voor De Telegraaf in Italië. Ondanks het verbod van zijn hoofdredacteur om Sukarno te ontmoeten, ging Oltmans toch en werd ontslagen. Hij was het oneens met het Indonesiëbeleid van minister Luns, wat resulteerde in een levenslange persona non grata-status voor Oltmans bij de Nederlandse regering. In 1956 reisde hij naar Indonesië en werd een persoonlijke vriend van Sukarno, die in Nederland als staatsvijand nummer één werd beschouwd. In 1957 werd hij opnieuw belemmerd door de Nieuwe Rotterdamse Courant om een ander beeld van Indonesië te schetsen, terwijl het geschil over Nieuw-Guinea centraal stond. Gedurende tien jaar volgde Oltmans Sukarno nauwgezet, zowel tijdens talloze reizen door de Indonesische archipel als bij bezoeken aan Washington en New York. Vijftig jaar na de proclamatie van de Republiek Indonesië lijkt Nederland eindelijk bereid om objectief te reflecteren op wie Sukarno werkelijk was. Oltmans, die een leven lang een gedetailleerd dagboek heeft bijgehouden, deelt hier ongecensureerd zijn observaties en ervaringen.