Rose met vrome wimpers

Meer over het boek

Rose, met de vrome wimpers is de nogal hardhandige poging van de schrijver om zijn angst en die van anderen in kaart te brengen. De verhalen stammen uit de tijd waarin de hoopvolle jongens van de jaren zestig duizelig wakker worden als de aangeslagen heren van de jaren zeventig. Het was even wennen. De wereld had opeens aanzienlijk minder élan, de volgende generatie rookte, spoot of slikte. De personages in deze verhalen lopen dan ook allemaal klappen op. Soms vloeit er bloed. De wonden helen, maar er blijven littekens over. Geen van allen is blijkbaar in staat zich met een beroep te vereenzelvigen. Ze zitten binnen, zijn bang en agressief. De sfeer is schrikachtig. Het boek is gelukkig te boos om bang te zijn, de personages zijn te nijdig voor het grote kniezen, de bom staat op barsten.