Pierre Girard Boeken

In het Mississippi van de jaren 60 wordt aan zwarte vrouwen wel de opvoeding van blanke kinderen toevertrouwd, maar niet het poetsen van het tafelzilver. Drie vrouwen zijn het allesbepalende racisme meer dan zat en besluiten dat de verschillen tussen hen minder belangrijk zijn dan de overeenkomsten. Het is 1962 en de 23-jarige Eugenia, door iedereen Skeeter genoemd, besluit een carrière als schrijfster na te jagen. Naar een onderwerp hoeft ze niet ver te zoeken, als op een dag haar vriendin Hilly vertelt over haar missie in alle huizen van blanke gezinnen een apart toilet te installeren voor de zwarte hulp. Hoe meer Hilly gebrand is op deze vorm van segregatie, hoe meer Skeeter twijfelt aan de 'gewone' manier van doen. Ze begint de verhalen te verzamelen van zwarte vrouwen die als hulp in de huishouding werken. De eerste die haar verhaal aan Skeeter durft te vertellen is Aibileen. Ze heeft als hulp al zeventien blanke kinderen opgevoed, maar als haar eigen zoon Treelore verongelukt op zijn werk, kijken de blanke bazen de andere kant uit. Aibileen haalt ook haar vriendin Minny over om Skeeter in vertrouwen te nemen. Minny is al vaker ontslagen dan ze kan tellen, omdat ze haar werkgevers altijd van repliek dient.

Mason est un apprenti écrivain de trente ans qui s’est contenté jusque-là de vendre quelques articles à des journaux et qui travaille à son premier roman, le début de son chef-d’oeuvre. Chaz, son ami d’enfance, lui prête un appartement et lui trouve un job de marchand de hot-dogs dans une extravagante roulotte en forme de chapeau géant. Un client, apprenant ses ambitions littéraires, lui demande d’écrire sa lettre de futur suicidé. Grassement payé pour ce travail, Mason y voit un filon à exploiter et poste une petite annonce sur Internet, qui lui amène d’autres propositions de candidats au suicide. Il va alors nouer avec ses différents clients, qui sont tous, à des degrés divers, fracassés par la vie, des amitiés, une bouleversante histoire d’amour et, pour finir, une histoire de haine qui mettra sa vie en péril. Il se lie également avec le Dr. Francis, une psychiatre, que Mason consulte car il est lui-même en déshérence : il se débat en effet avec une consommation compulsive d’alcool et de cocaïne et donne l’impression de vivre en permanence au bord de la catastrophe. L’écriture de Shaughnessy Bishop-Stall, qui rappelle immanquablement La Conjuration des imbéciles de John Kennedy Toole, et la façon dont il conduit son récit jusqu’au spectaculaire dénouement sont à l’image de son personnage. Son roman est une voiture folle que son conducteur ramène in extremis sur la route après chaque embardée. Une voiture sans freins.

Al meer dan tien jaar is Jenna Metcalf op zoek naar haar moeder Alice, die in Botswana onder mysterieuze omstandigheden is verdwenen. Jenna kan niet geloven dat haar moeder haar in de steek heeft gelaten. Ze bestudeert dagelijks Alices aantekeningen in de hoop een aanwijzing te vinden. Ten slotte besluit Jenna de hulp in te roepen van Serenity, een in opspraak geraakte helderziende, en de cynische privédetective Virgil. Drie eenzame zielen die lastige vragen stellen en totaal niet voorbereid zijn op de verpletterende uitkomst van hun speurtocht.

The administration has squandered the chance to eliminate al Qaeda, leading to the emergence of a new, stronger threat partly due to our own actions and inactions. Richard Clarke, the former counterterrorism czar for both Bill Clinton and George W. Bush, asserts that we are not adequately addressing this danger. With two decades of experience combating terrorism, Clarke served seven presidents and worked in the White House until March 2003. He possesses unparalleled insight into the successes and failures of the Clinton years, the reasons behind the failure to prevent 9/11, and the Bush administration's response to the attacks. Clarke reveals the administration's disinterest in al Qaeda before September 11, as he struggled to convince officials to take the threat seriously. He encountered key figures who seemed unaware of al Qaeda, fixated instead on Iraq and even promoted discredited conspiracy theories about Saddam's involvement in past attacks. As the crisis manager on 9/11, Clarke witnessed the aftermath with dismay, noting that after initially ignoring plans to combat al Qaeda, President Bush made disastrous decisions when he finally acknowledged the threat. This work serves as both a powerful history of our long confrontation with terrorism and a sharp critique of the current administration's actions.