Mario Lunetta Boeken

Eleventh book in the author's Rougon-Macquart cycle.

Op verzoek van zijn psychiater houdt een oudere man boek van zijn strijd met slechte gewoontes.

Een employé in het bankwezen toont weinig animo voor zijn werk.

Klassieke roman over een naar ongrijpbaar geluk hunkerende vrouw, die zich teleurgesteld door de nuchterheid en middelmatigheid van haar man, een dorpsdokter, in roekeloze liefdesverhoudingen stort, hetgeen tot haar ondergang leidt.

Italo Svevo, geboren als Ettore Schmitz in 1861, wordt vaak in één adem genoemd met de kopstukken van de modernistische literatuur uit de vroege 20ste eeuw. Dat komt door de psychotherapieroman Bekentenissen van Zeno die vijf jaar voor zijn dood in 1929 verscheen (met steun van zijn vroegere leraar Engels in Triëst, James Joyce!). Het succes van De Bekentenissen maakte destijds de weg vrij voor de herwaardering van Svevo’s eerdere romans. Dat dit literaire gerechtigheid was, mag blijken uit Een man wordt ouder (1898), een puntgave rechttoe-rechtaanroman waarin een schrijver in spe zich laat ringeloren door de volkse vrouw die hij idealiseert.

Un breve viaggio di lavoro è l’occasione che l’anziano signor Aghios attendeva da tempo. Finalmente staccatosi dalla moglie, può concedersi di assaporare piccole, innocue promesse di libertà. Ma è una libertà che si sostanzia di sensazioni e di pensieri, più che di azioni concrete: il protagonista senile di questo piccolo capolavoro, rimasto incompiuto, è insieme affascinato e distante da ciò che vorrebbe afferrare. Tornano qui, in una forma esemplare ma rinnovata, i temi che furono cari a Svevo: il bisogno di vivere e l’incapacità di aderire al reale senza dolorose scissioni; l’idea dell’eros come trasgressione al sano comportamento borghese; l’influenza delle teorie psicoanalitiche.