Chrobak Marzena Boeken

De Britse diplomaat Roger Casement wordt uitgezonden naar Congo om daar een bijdrage te leveren aan de civilisering van de inheemse volkeren. Bij aankomst blijkt hij te zijn terechtgekomen in een gruwelijke wereld van uitbuiting en moordpartijen. Casement besluit hierover te rapporteren en wordt een van de eerste voorvechters voor de mensenrechten - niet alleen in Congo maar ook in het Amazonegebied en in zijn thuisland Ierland, waar hij de onderdrukking van zijn eigen landgenoten moet erkennen. Maar terwijl zijn vrijheidsstrijd hem een zeer gerespecteerde positie oplevert moet hij steeds meer zijn best doen om zijn eigen donkere geheimen verborgen te houden. In deze op waarheid geinspireerde roman begint zijn omgeving steeds meer aan de integriteit van de held Casement te twijfelen. De droom van de Ier is een epische roman over een dappere man die genoeg lef heeft om de uitbuiting van anderen bespreekbaar te maken, maar zijn eigen keuzes niet kan verantwoorden.

Tragikomiczna powieść, której akcja toczy się w latach 90. na Kubie i w Miami. Bohaterem książki jest Stalin Martínez, pechowiec i niezdara, wiodący monotonny żywot hawańskiego dentysty. W ciągu zaledwie kilkunastu godzin jego życie ulega radykalnej zmianie: wykonuje „zabieg życia” na zagranicznym turyście, traci swój ulubiony wentylator (zepsuł się) i ukochaną żonę (zdradziła), po czym w wyniku przedziwnego splotu wydarzeń trafia na łódź porwaną przez grupę muzyków i w ten sposób dociera do Miami. Tam spotyka swego brata Lenina, byłego rewolucjonistę, który teraz ma na imię Leo i zarabia na życie jako klaun... To jednak nie koniec przygód Martíneza; wraca na Kubę, po czym znów - już świadomie - podejmuje eskapadę do Miami, tym razem via Meksyk. Poznajemy go w momencie, kiedy koczuje na dachu domu swego brata, usiłując doprowadzić się do stanu przypominającego wygląd kubańskich uchodźców: spalonych słońcem, brudnych i wychudzonych. Dzięki doskonale poprowadzonej narracji i sporej dozie humoru książka trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Kuba z powieści Díaza jest jednocześnie egzotyczna i dziwnie znajoma; chwilami jako żywo przypomina obrazki, które jedni z nas jeszcze pamiętają, a inni znają już tylko z filmów Barei: wszechobecna prowizorka, absurdalne przepisy, kombinatorstwo i marzenia o życiu na Zachodzie, które okazuje się trochę inne, niż miało być. Pewnie dlatego Polacy będą czytać powieść Díaza nie tylko z rozbawieniem, ale i nutką nostalgii...