Hella Serafia Haasse Boeken

Een van de twee hoofdpersonen in Choderlos de Laclos’ beroemde roman Les liaisons dangereuses is markiezin de Merteuil, een vrouw die in de achttiende eeuw met de liefde speelde op een manier die aan mannen was voorbehouden. Zij wordt als gevolg hiervan letterlijk uitgebannen en verdwijnt, in Laclos’ woorden: ‘naar men zegt richting Holland’.Hier pakt Hella S. Haasse de draad op. Zij stelt zich de markiezin voor in een landhuis dat van Daal en Berg is omgedoopt in Valmont. Vanuit die schuilplaats schrijft de markiezin, net als in de roman waaruit zij is voortgekomen, brieven. De geadresseerde is: Hella S. Haasse. En die stelt in haar antwoorden haar opvattingen tegenover die van de loszinnige, gedoemde markiezin.

In Midden-Italië liggen de raadselachtige tuinen van Bomarzo, sinds mensenheugenis inspiratiebron van veel kunstenaars, onder wie Willink en Dali. Tussen een gulzige plantenvegetatie en ruïnes leiden slingerpaden naar groteske beelden en beeldengroepen, nachtmerrieachtige figuren waarvan het steen in aangetast door de tijd. Wie legde die wonderlijke beeldenpark zo’n vijf eeuwen geleden aan? En wat willen deze merkwaardige beelden ons zeggen? Hella S. Haasse heeft een oplossing gezocht voor die raadsels en komt in de sinistere wereld van de Borgia’s terecht. Ze vermoedt dat het park wel een het handschrift zou kunnen zijn van een gekweld man. Haasses zoektocht evoceert een schitterend, minder bekend beeld van de wereld van de Renaissance. De tuinen van Bomarzo is onbetwist een meesterwerk in het imposante oeuvre van Haasse. Hier vindt men in geconcentreerde vorm de belangrijkste thema’s en motieven bij elkaar die haar werk samenhang verschaffen.

Dit is geen roman in de gewone betekenis van het woord. Het is de geschiedenis van een vrouw uit het begin van de achttiende eeuw, opgetekend uit haar brieven en uit die van tijdgenoten. Die documenten bevinden zich in verschillende archieven in binnen- en buitenland; Hella Haasse heeft ze vertaald (in Nederland werd in die tijd in hogere kringen voornamelijk Frans gesproken en zeker geschreven; Engelse en Duitse documenten zijn er trouwens ook bij), en waar noodzakelijk, in een sobere kroniekstijl aanvullende teksten geschreven. Dat er toch een soort roman ontstaan is ligt aan de keuze, aan de rangschikking, en natuurlijk aan het gegeven. Het gegeven is dat van een in verschillende opzichten ongelukkig huwelijk. Willem Bentinck en Charlotte Sophie van Aldenburg zijn beiden van hoge, zij het zeer verscheiden afkomst. Ze hebben beiden een groot vermogen, maar de een overschat de middelen van de ander schromelijk, wat tot grote moeilijkheden aanleiding geeft. En wat de liefde betreft: bij het, gearrangeerde, huwelijk wordt Willem verliefd op zijn bruid, maar zij houdt al van een ander en heeft van hem een afkeer. Toch blijven ze zeven jaar bij elkaar.

In deze internationale bestseller van Hella S. Haasse volgen we Charles van Orléans (1394-1465) op de voet. Zijn levensloop is nauw verweven met de machtsstrijd in het middeleeuwse Frankrijk tussen de concurrerende huizen van Bourgondië en Orléans en met de Honderdjarige Oorlog tegen Engeland. Na de moord op zijn vader komt Charles plots aan het hoofd van het huis van Orléans te staan. Hoewel zijn belangstelling voor de wetenschap groter is dan die voor het zwaard, leert hij zich al snel staande te houden tussen de op macht beluste edelen. Nadat hij tijdens een zware strijd gevangen wordt genomen, houdt de Engelse koning hem vijfentwintig jaar in gijzeling. Als een oude man keert hij terug naar Frankrijk, waar zijn politieke rol blijkt uitgespeeld. Zijn ballingschap heeft wel geleid tot onsterfelijke poëzie: Charles van Orléans schreef melancholieke verzen die van groot zelfinzicht getuigen.

Vervolg op "Mevrouw Bentinck; of Onverenigbaarheid van karakter", waarin de problematische relatie tussen Willem Bentinck en zijn ex-vrouw Charlotte Sophie van Aldenburg verder wordt gevolgd.

Tijdens een treinreis in 1985 vanuit haar toenmalige woonplaats in Noord-Frankrijk naar Nederland ziet de schrijfster in het voorbijrijden een eenzame boogschutter in een Frans woud en later een aangeschoten zwaan in een weiland bij Leiden.`Tussen hem en de dode zwaan bestond een verband, buiten de gewone orde der dingen. Precies zoals haar verbeelding op gang komt bij het verbinden van deze beelden, vormt haar familieverleden de opmaat voor een fictief verhaal. De zwanen, de raadselachtige gidsen, leiden ons van de autobiografische aantekeningen over twee dominerende grootmoeders en haar naar Australië geëmigreerde broer, naar het rijk van de verbeelding.Hella S. `In Zwanen schieten wordt vrij veel onthuld over mezelf en mijn familie. Ik schrijf dat niet op omdat ik zo graag wil dat iedereen dat weet, maar om te laten zien welke kernelementen in mijn verbeeldingen altijd weer een rol spelen.

Een jonge dichteres tracht het netwerk van relaties te doorgronden waarin ze zich bevindt.

Een Nederlandse theeplanter isoleert zich aan het eind van de negentiende eeuw steeds verder op zijn afgelegen theeplantage op Java.