Zdeněk Havlíček Volgorde van de boeken (chronologisch)

Výbor z povídek jednoho z nejlepších francouzských novelistů druhé poloviny 19. století zahrnuje tři námětově příbuzná díla: Kuličku, Slečnu Fifi a U Tellierů. Autorova novelistická prvotina Kulička, o níž francouzský kritik Albert Thibaudet výstižně poznamenal, že Maupassant „nenapsal už nikdy nic lepšího jenom proto, že dokonalost se nedá překonat“, líčí příběh nevěstky, která svou lidskostí a nefalšovaným vlastenectvím zahanbí licoměrné, sobecké měšťáky. Námět je čerpán z doby války prusko-francouzské, stejně jako děj povídky Slečna Fifi, jež rovněž oslavuje vlastenectví a statečnost ženy, vyřazené z „počestné“ měšťácké společnosti. Povídka U Tellierů ostře odsuzuje honoraci provinčního města.

This is a pre-1923 historical reproduction that was curated for quality. Quality assurance was conducted on each of these books in an attempt to remove books with imperfections introduced by the digitization process. Though we have made best efforts - the books may have occasional errors that do not impede the reading experience. We believe this work is culturally important and have elected to bring the book back into print as part of our continuing commitment to the preservation of printed works worldwide.

Door een zo objectief mogelijke beschrijving trachtten de naturalisten in de negentiende eeuw de werkelijkheid zo natuurgetrouw mogelijk te benaderen. Zola echter lardeerde zijn beschrijvingen met poëtische vrijheden waardoor zijn werk verstoken is van de dorheid vele naturalisten eigen. Nana behoort tot zijn uit twintig delen bestaande 'les Rougon-Macquart'. In dit levenswerk poogde hij het leven in de tweede helft van de negentiende eeuw, in al zijn facetten, in te lijven. Nana is een uitgesproken negentiende eeuwse vrouw: la femme fatale, de vrouw voor wie de mannen gelijk dominostenen vielen. Nana, de uit het wulpse vlees geknede volksvrouw die de heren uit de hoge kringen tot wanhoop dreef. Op weergaloze wijze beschrijft het boek de keerzijde van de glinsterende medaille van Parijs in 1850: volgevreten decadentie, een rotte appel in een glimmende schil.