Патрик Зюскинд Volgorde van de boeken (chronologisch)

In zijn nieuwe boek vertelt Patrick Suskind, de auteur van Het parfum, een verhaal uit zijn kinderjaren. Het gaat over een raadselachtige wandelaar: mijneer Sommer. In de tijd toen ik nog in bomen klom woonde in ons dorp, op nog geen twee kilometer van ons huis, een man met de naam "mijneer Sommer". Geen mens wist hoe mijneer Sommer van zijn voornaam heette, en geen mens wist ook of mijneer Sommer een beroep had. Men wist alleen dat mevrouw Sommer een beroep uitoefende, namelijk dat van poppenmaakster. Hoewel men van de Sommers en in het bijzonder van mijneer Sommer zo goed als niets wist, kun je toch met goed recht beweren dat er in een omtrek van ten minste zestig kilometer rond het meer geen mens was, geen man, vrouw of kind- en zelfs geen hond- die mijneer Sommer niet kende, want mijneer Sommer was voortdurend onderweg. Of het nu sneeuwde of hagelde, of het nu stormde of regen met bakken uit de hemel viel,of de zon nu brandde of er een orkaan op komst was, mijneer Sommer was op pad. Mijneer Sommer loopt zwijgend, in het tempo van iemand die opgejaagd is, met zijn lege rugzak en zijn lange, eigenaardige wandelstok van dorp tot dorp, hij spookt door de omgeving en door de dagdromen en nachtmerries van een kleine jongen... Pas wanneer de kleine jongen niet meer in bomen klimt verdwijnt de geheizinnige mijneer Sommer.

Гренуй приходит в этот мир на грубой деревянной скамье, где его мать чистит рыбу. Место — Парижские рынки, время — 18-й век. Обычный человек быстро погиб бы в этой вонючей и жестокой реальности парижских трущоб. Но Гренуй — не обычный человек. Он полностью лишен телесного запаха, и люди, не понимая почему, чувствуют себя неловко в его присутствии. Он живет в непрерывной изоляции. Тем легче ему сохранить свою тайну — он рожден с таким тонким обонянием, что в темноте может следовать за отдельным человеком сквозь вонючие толпы на расстоянии нескольких километров. Он никогда не забывает запах. Ароматы становятся его одержимостью, его страстью, смыслом жизни и профессией — парфюмером. Запах, который приносит ему наибольшее наслаждение, он находит у молодых невинных женщин; женщины его не интересуют — но Запах! Его нужно извлечь и усовершенствовать по всем правилам искусства. Как самый выдающийся парфюмер в мире, он знает это искусство. Но его практика связана с ужасными условиями...

La contrebasse est l'instrument le plus gros, le plus puissant et le plus indispensable de l'orchestre, le plus beau aussi, dit d'abord le contrebassiste. Mais bientôt l'éloge pompeux laisse affleurer les frustrations et les rancoeurs du musicien et de l'homme. Et peu à peu la haine d'abord refoulée de cette encombrante compagne s'exprime, se déchaîne et explose jusqu'à la folie... Ce monologue tragique et drôle, par l'auteur du best-seller Le Parfum, tient l'affiche en Allemagne depuis des années. Interprété à Paris par Jacques Villeret, il a reçu un accueil triomphal.