Luis Murillo Fort Boeken

De zestienjarige Elwood Curtis werkt hard, haalt goede cijfers op school en is verzekerd van een plek op het plaatselijke college voor kleurlingen in zijn thuisstad Tallahassee, de hoofdstad van Florida. Het zijn de beginjaren van de burgerrechtenbeweging, en Elwood gaat zijn toekomst vol vertrouwen tegemoet. Totdat hij vanwege een onschuldige vergissing op de Nickel Academy belandt, en zijn dromen wreed verstoord worden. Nickel is een tuchtschool, en Nickel is de hel op aarde. Met name de zwarte jongens worden aan het sadisme van hun witte bewakers uitgeleverd. Misbruik, marteling en corruptie zijn aan de orde van de dag; voor het minste vergrijp worden de jongens ‘naar achteren’ gebracht – vanwaar ze nooit meer terugkomen. In deze gruwelkamer is er voor Elwood één houvast: zijn vriend Turner, die door het leven gehard is en geen enkele ambitie koestert, behalve ontsnappen uit Nickel.

Paul Sheldon schrijft voor zijn brood. Nu schrijft hij om te leven! Een ex-verpleegster die de auteur van een romantische bestsellerserie redt na een auto-ongeluk, dwingt hem met letterlijk alle middelen tot het schrijven van nog een vervolg - voor hem de enige uitweg uit een gruwelijke gevangenschap.

Ci sono rari libri che sembrano fatti di niente e alla fine dei quali ci si trova a navigare nel tutto e precisamente su un fiume. «Alla fine tutte le cose si fondono in una sola, e un fiume la attraversa»: così leggiamo nelle ultime righe di questo romanzo, e in quel momento la frase ci pare chiara. Ma come ci si arriva? Ascoltando la storia di due fratelli del Montana appassionati di pesca a mosca in luoghi magnifici e deserti. Nulla di più semplice, eppure, i due fratelli crescono con l’idea che nulla nella vita sia tanto arduo e misterioso: «Nella nostra famiglia non c’era una chiara linea di demarcazione tra religione e pesca a mosca». Scopriamo come la pesca a mosca attiri complicazioni, che coinvolgono birra, cazzotti, sfide virili, zie presbiteriane, una pellerossa dai capelli lucenti, e un vecchio predicatore che legge il Vangelo in greco lungo il fiume. Mentre la tensione si sviluppa nel rapporto fra i due fratelli, che si amano e non si capiscono, si arriva a un finale lacerante, rivelando come siano «proprio le persone con cui viviamo, che amiamo e che dovremmo conoscere meglio, a eluderci». Per raccontare queste storie occorreva un tono asciutto e laconico, evocando un film di John Ford o una lirica di Robert Frost. Così, da una materia lieve e tragica, è nato un «fosco idillio americano». Il romanzo è apparso per la prima volta nel 1976.

De nacht-manager van een groot hotel in Zwitserland is een Britse spion, die probeert een puissant rijke handelaar in criminele zaken te ontmaskeren.

Ask any literary critic -- and most discerning readers -- to name the greatest living American novelist, and Cormac McCarthy is sure to surface as a major contender. Best known for his powerful regional fiction (Sutree, the Border Trilogy, Blood Meridian, et al), this dazzling prose stylist crafts tragic, unforgettable stories suffused with violence, alienation, and an undeniably apocalyptic vision. Now, in what we consider McCarthy's best novel to date, the apocalypse itself becomes a set piece. Unfolding in a terrifying future where Armageddon has been waged and lost, The Road traces the odyssey of a father and his young son through a desolate landscape of devastation and danger. Powerful, moving, and extraordinary by any standard, this is McCarthy at his greatest and gravest.