Rita Desti Volgorde van de boeken (chronologisch)

In De spion gebruikt Paulo Coelho zijn verbeeldingskracht en een veelheid aan bronnen om het leven van Mata Hari te herscheppen vanuit het perspectief van haar wisse dood. Het boek bestaat uit een lange brief van haarzelf en een brief van haar advocaat. De brieven zijn geschreven aan de vooravond van haar executie in Frankrijk waar ze, een jaar voor het einde van de Eerste Wereldoorlog, ter dood was veroordeeld op beschuldiging van spionage voor de Duitsers. In haar brief, gericht aan haar advocaat maar geschreven voor haar dochter, brengt ze verslag uit van haar even intrigerende als tragische leven. Het is het verhaal van een vrouw die de moed had zichzelf te bevrijden van het moralisme en het bekrompen burgerfatsoen van de vroege twintigste eeuw.

Een pottenbakker leidt een betrekkelijk vredig leven in de schaduw van de turbulente ontwikkelingen in de moderne maatschappij. Zijn bestaan komt in gevaar als het kolossale winkelcentrum waaraan hij zijn traditionele keramiek levert niet langer van zijn handwerk gediend is. Met grote moeite past de pottenbakker zijn product aan, maar dat betekent slechts uitstel van executie: voor zijn nering is in de moderne tijd geen plaats meer. In deze allegorische roman (het winkelcentrum levert niet alleen dagelijkse artikelen, maar biedt een compleet hypermodern leven met alle comfort van dien, inclusief een strand) schetst Saramago een lugubere wereld waar de grenzen tussen werkelijkheid en illusie totaal verdwenen lijken. Samen met 'De stad der blinden' en 'Alle namen' vormt 'Het schijnbestaan' een drie-luik waarin de auteur zijn visie geeft op de huidige wereld.

Nel suo primo romanzo Coelho accompagna il lettore nel viaggio di Paulo, il narratore, lungo il sentiero che conduce a Santiago de Compostela. Un percorso che Paulo deve affrontare per diventare il Maestro Ram e conquistare la spada che lo trasformerà in Guerriero della Luce. Con lui c'è la sua guida spirituale, il misterioso ed eigmatico Petrus. Settecento chilometri in tre mesi, durante i quali Paulo imparerà a riconoscere i suoi demoni personali e a sconfiggerli. Un viaggio interiore ed esteriore, per spiegare che nella vita come in viaggio non è tanto importante la meta, quanto il cammino stesso.

After killing his brother Abel, Cain must wander for ever. He witnesses Noah's ark, the destruction of the Tower of Babel, Moses and the golden calf. He is there in time to save Abraham from sacrificing Isaac when God's angel arrives late after a wing malfunction. Written in the last years of Saramago's life, Cainwittily tackles many of the moral and logical non sequiturs created by a wilful, authoritarain God, forming part of Saramago's long argument with God and recalling his provocative novel The Gospel According to Jesus Christ.

De heks van Portobello vertelt het ontroerende verhaal van Sherine, die later Athena zal worden. Haar leven wordt onthuld door de mensen om haar heen: ouders, vrienden, collega's en haar ex-man. Sherines adoptieve ouders, uit Beiroet, reizen naar Transsylvanië om een kind te adopteren. Ondanks waarschuwingen van een medewerker van het weeshuis, kiezen ze voor Sherine, die met liefde wordt opgevoed. Al vroeg voelt ze zich aangetrokken tot religie en brengt ze veel tijd in de kerk door, waar ze de bijbelverhalen leert. Ze vertelt haar ouders over haar onzichtbare vrienden – engelen en heiligen – en over een vrouw in het wit, vergelijkbaar met de maagd Maria. Na een angstaanjagende droom waarschuwt ze haar ouders dat de hel dichtbij is, wat leidt tot de oorlog in Beiroet. Haar vader neemt haar woorden serieus en verhuist met het gezin naar Londen. Athena wordt een succesvolle makelaar in Dubai en een priesteres op Portobello Road, maar blijft een mysterie. Het verhaal onthult niet alleen Athena's complexiteit, maar biedt ook inzichten over de lezer zelf.

De jonge schaapherder Santiago heeft één grote wens: de wereld bereizen tot in alle uithoeken om zo uit te vinden hoe deze in elkaar zit. Zijn dromen over een verborgen schat zetten hem aan tot een zoektocht. Na veel omzwervingen ontmoet hij in Egypte de alchemist, die over grote spirituele wijsheid beschikt. Hij adviseert de jongen: 'Luister naar je hart. Dat kent alles, omdat het afkomstig is van de ziel van de wereld en daar ooit naar zal terugkeren (...) Waar je hart is, is ook je schat.'

Als er in een land niet meer gestorven wordt, veroorzaakt dat grote verwarring.

Een man wordt getroffen door blindheid, die besmettelijk blijkt. Al snel ziet een groot deel van de bevolking van de stad niets meer. Alle slachtoffers worden door de autoriteiten in een ziekenhuis geïsoleerd. Binnen korte tijd spelen zich daar verschrikkelijke taferelen af en wordt de scheidslijn tussen goed en kwaad pijnlijk actueel.

Tertuliano Maximo Afonso is a history teacher in a secondary school. He is divorced, involved in a rather one-sided relationship with a bank clerk, and he is depressed. To lift his depression, a colleague suggests he rent a certain video. Tertuliano watches the film and is unimpressed. During the night, noises in his apartment wake him. He goes into the living room to find that the VCR is replaying the video, and as he watches in astonishment, he sees an actor who looks exactly like him - or, more specifically, exactly like the man he was five years before, moustachioed and fuller in the face. He sleeps badly. Against his own better judgement, Tertuliano decides to pursue his double. As he establishes the man's identity, what begins as a whimsical story becomes a dark meditation on identity and, perhaps, on the crass assumptions behind cloning - that we are merely our outward appearance rather than the sum of our experiences.

Ricardo Reis è uno degli "eteronimi" con cui Fernando Pessoa firmava le sue opere. José Saramago, con un'invenzione vertiginosa, dà a questo nome una storia e un vissuto, facendolo tornare a Lisbona nel 1935, anno della morte di Pessoa, e facendolo morire un anno dopo, giusto in tempo per visitare la tomba del suo creatore. Nel 1936, non solo Ricardo, che non è mai nato, muore, ma inizia anche a morire la grande civiltà europea onorata da Pessoa, ora in crisi sotto il regime nazifascista di Salazar, Franco, Hitler e Mussolini, con la guerra di Spagna a segnare un destino catastrofico. L'eteronimo sopravvive brevemente al suo creatore, sufficiente per lamentare il genio sprecato e l'anacronismo di un umanesimo in un'epoca di mostri. Saramago, in questa elegia, ritrova la felicità di un'affabulazione ricca e dolorosa, in un miracolo di stile che unisce evocazioni liriche, nostalgie intimistiche e scavi abissali sul senso dell'esistere, con la durezza della denuncia politica e un impegno etico e civile esaltato dalla singolarità del contesto. La Psiche, la Cultura e la Storia si intrecciano felicemente.