Als prominent figuur van de İkinci Yeni-poëziebeweging ontwikkelde deze auteur een onderscheidende beeldwereld en een sobere, onopgesmukte stijl. Zijn gedichten verweven vaak diep verdriet en menselijk drama met scherpe ironie, en vanaf de jaren zeventig werd ook een sterk sociaal bewustzijn geïntegreerd. Hoewel zijn vroege werk werd gekenmerkt door een gesloten poëtische benadering, evolueerde het later naar een gevoelige verkenning van maatschappelijke kwesties zonder de artistieke diepgang te compromitteren. Naast zijn geprezen verzen leverde hij ook belangrijke bijdragen als productief vertaler van internationale literatuur.
De eerste Russische psychologische roman, een vergeten meesterwerk. Lermontov beschrijft het leven van een soldaat in de Kaukasus, Petsjorin, van binnenuit, via dagboekfragmenten en van buitenaf, door de ogen van anderen. Bloedwraak, vrouwenroof, liefdesperikelen, smokkelhandel, kritisch commentaar op de Russische maatschappij en kleurrijke beschrijvingen van personen en landschap maken dit verhaal tot een onvergetelijke leeservaring.