De laatste samoerai is een intellectuele tour de force, vol verhalen, fabels, Japanse grammatica, Griekse poëzie, IJslandse legendes en wiskundige problemen. Maar bovenal wordt teder en liefdevol de innige band tussen een moeder en haar geniale, geestige en bijzondere zoon beschreven.
Een jonge literatuurhistoricus die studie maakt van een 19e-eeuwse dichter vindt enkele bijzondere brieven.
Leila Ahmed groeide op in het Cairo van de jaren veertig en vijftig in een politiek bewust gezin. Terwijl veel mensen uit de hogere klasse van Egypte tegen onafhankelijkheid waren, was de familie Ahmed een groot voorstander van het vertrek van de Britten. Zij verzetten zich echter tegen de politiek van Nasser. Vanuit deze achtergrond begon Leila aan een reis door culturen en door de belangrijkste ontwikkelingen van deze eeuw: het eind van het kolonialistische tijdperk, de stichting van de staat Israël, de opkomst van het Arabische nationalisme en het verdwijnen van de multireligieuze samenleving die de basis van Egypte was geweest. Tijdens haar jaren in Engeland, Abu Dhabi en Amerika probeert Leila Ahmed zichzelf te definiëren als vrouw, als moslim, als Egyptische en als Arabische. Haar zoektocht gaat over taal en nationalisme, over de verschillen tussen mannen en vrouwen en over verschillende interpretaties van de islam. In beeldende taal, die de zwoele zomers van haar jeugd en de verpletterende schoonheid van de woestijn oproept, vertelt Ahmed een verhaal dat ons kan helpen de verschillen tussen culturen te begrijpen die onze geglobaliseerde samenleving zo sterk beïnvloeden.
De correcties gaat over de oude Enid en Alfred Lambert en hun drie kinderen Denise, Gary en Chip, die moeite hebben zich te ontworstelen aan de invloed van hun ouders. Denise is als eigenaar van een bekroond restaurant weliswaar maatschappelijk geslaagd, maar gescheiden en ongelukkig in de liefde. Gary, getrouwd en vader van drie kinderen, lijkt een succesvolle suburb-bewoner, maar hij lijdt aan de ziekte van de geslaagde man: hij vindt niets van wat hem vroeger plezier bracht nog de moeite waard. Het slechtst is Chip eraan toe. Aan zijn ooit veelbelovende universitaire loopbaan is door een seksschandaal een einde gekomen, en nu probeert hij zijn net afgeronde scenario aan een filmproducent te verkopen. Als hij bij toeval de echtgenoot van zijn minnares ontmoet komt hij terecht in een maalstroom van hilarische en volstrekt onvoorspelbare gebeurtenissen. Intussen probeert Gary het familiekapitaal van zijn dementerende vader te behoeden voor totaal verval en gaan de oude Enid en Alfred hun noodlot tegemoet op een cruiseschip.
De zwarte slaaf Augustus Townsend koopt zichzelf, zijn vrouw en zijn zoon vrij door kasten en tafels te maken. Augustus zweert nooit zelf eigenaar te worden van andermans leven. Zijn zoon Henry voelt zich jaren later niet gehouden aan deze belofte. Hij begint een eigen plantage in Virginia met drieëndertig slaven, tot afschuw van zijn ouders. Maar zijn vroege dood lijkt samen te vallen met de afsluiting van een oude wereld en het begin van een nieuwe. Als zijn onzekere weduwe de slaven niet in het gareel weet te houden, drossen ze en proberen ze de hun bekende wereld te ontvluchten. Ook sommige blanken hebben moderne ideeën, al weten ze nog niet, hoe ze ervoor kunnen uitkomen, zoals de sheriff en zijn vrouw, die de jonge zwarte slavin Minerva opvoeden als hun dochter zonder dat iemand dat mag weten. Wanneer de duidelijke verhoudingen vervagen wordt de bekende wereld met haar gruwelijke systeem steeds minder vertrouwd en dreigt ze langzaam uiteen te vallen.
In fantasievolle verhalen aan haar vriend, een natuurkundige, probeert een Australische vrouw haar herkomst te definiëren.
Als zijn moeder plotseling overlijdt en hij zich schuldig maakt aan een misdaad, wordt de tienjarige lastpak Mich O'Keane uit huis geplaatst. Hij brengt zijn jeugd door onder erbarmelijke omstandigheden in verschillende strafinrichtingen. Systematische vernederingen en mishandelingen maken hem tot een ernstig verwarde en gewelddadige jongeman. Als Mich uiteindelijk vrijkomt, keert hij terug naar zijn geboortegrond. Rondstruinend door de velden en de bossen van zijn jeugd lijkt hij niet los te komen van zijn verleden en van de woede om wat hem is aangedaan. 'De Kinderschreck' valt zijn familie lastig en zaait paniek onder de andere dorpsbewoners. Dan wordt de jonge vrouw Eily Ryan en haar driejarig zoontje ontvoerd, kort daarop verdwijnt ook de priester John Fitzgerald. Een klopjacht volgt. 'In het woud' is het schrijnende verhaal, gebaseerd op een waargebeurde drievoudige moord, van een jongeman die al op jonge leeftijd zodanig wordt beschadigd dat het leven niets goeds meer voor hem in petto heeft. In haar bekende heldere stijl, rake karakteriseringen en lyrische beschrijvingen schetst O'Brien een ontluisterend portret van een tot mislukken gedoemd leven.
Een meteoroloog die in 1915 in Alaska onder barre omstandigheden een observatiepost opzet, beleeft een gepassioneerde liefde met een raadselachtige vrouw.
As Quentin Crisp famously said, "Don't keep up with the Joneses! Drag them down to your level!" This sentiment encapsulates the suburbanites in A.M. Homes's fourth novel. Homes possesses a keen eye for suburban reality, revealing that beneath the polished exteriors, darkness lurks. Paul and Elaine appear to be typical middle-class individuals with mundane aspirations for home improvements and two strapping boys. Their neighbors, Pat and George, embody the ideal family life, but Pat's true self emerges in private, engaging in loveless encounters atop household appliances. Meanwhile, Paul indulges in affairs, while a seemingly benign neighbor engages in sinister activities. The narrative exposes a world of lurid misery masked by false facades, with minor characters hinting at deeper literary connections. Paul and Elaine, previously seen in Homes's collection, find their "happiest night" when they accidentally set their house ablaze. The story unfolds with a nightmarish logic, blending humor and irony. Paul questions Elaine about the destruction of their dining-room table, to which she cryptically replies, "The damage was irreparable." Homes masterfully portrays nice people committing unsavory acts with luminous prose, drawing comparisons to notable authors while carving out her unique voice, reminiscent of a blend between Grace Metalious and Quentin Tarantino.
Na de dood van haar moeder wordt een veertienjarig Iers meisje in toenemende mate door haar vader seksueel misbruikt, waardoor ze in verwachting raakt en wegloopt van huis.
Persoonlijk verslag van een moeder over de relatie met haar autistische zoon; over de veranderingen in haarzelf en in haar zoon, met betrekking tot elkaar en de buitenwereld.
