Marianne Kaas Volgorde van de boeken (chronologisch)

In this novel, Antoine Roquentin, an introspective historian, records the disturbing shifts in his perceptions and his struggle to restore meaning to life in a continuing present and without lies. This is Sartre's first published novel and his first extended essay on existential philosophy.

Berlijn, 1933. Met de opkomst van het nationaalsocialisme wordt de introverte scholiere Charlotte Salomon steeds stiller, aangezien haar klasgenootjes niet meer met joden mogen omgaan. Toch begint het leven haar langzaam toe te lachen: haar stiefmoeder, een beroemde zangeres, brengt leven in de brouwerij en heeft een aantrekkelijke zangleraar die interesse in Charlotte toont. Bij hoge uitzondering wordt ze toegelaten tot de kunstacademie, maar haar wereld stort in wanneer ze naar haar grootouders in Zuid-Frankrijk vlucht. Daar ontdekt ze dat haar moeder niet is overleden aan griep, maar zelfmoord heeft gepleegd. Zelfmoord herhaalt zich als een treurig refrein in haar familie, en Charlotte is vastberaden deze traditie te doorbreken. Ze begint te schilderen, vastbesloten de doden tot leven te wekken. Haar werk is snel, kleurrijk en groots, en culminert in een gigantisch kunstproject dat schilderijen, muziek en tekst combineert: Leven? Of theater? De dreiging van de dood is echter overal om haar heen: in haar familie, in haar geboortestad, in haar Franse toevluchtsoord, en uiteindelijk in Auschwitz. Dit verhaal schetst het buitengewone portret van een moedige vrouw, en de auteur heeft haar leven weten te vangen in een onvergetelijke roman.

Een jonge leraar Duits uit Parijs brengt met zijn schoolklas een bezoek aan het concentratiekamp Buchenwald. Daar ziet hij een foto van een gevangene die als twee druppels water op zijn vader lijkt. Hoe is die gelijkenis te verklaren? Als hij het voorval later aan zijn vader vertelt, reageert die ontwijkend. Welk oorlogsverhaal schuilt er achter deze foto? Welke familiegeheimen komen aan het licht?

Nirvah leeft in het Haïti van de jaren zestig, dat beheerst wordt door het schrikbewind van de Duvaliers. Haar man Daniel werkt als journalist voor de belangrijkste oppositiekrant. Zijn kritiek op het regime wordt hem niet in dank afgenomen: hij wordt opgepakt door de militie en Nirvah blijft achter met hun kinderen. De enige manier om haar man terug te zien en voor haar gezin te kunnen zorgen is dat ze zich inlaat met de gevaarlijke Raoul Vincent, een belangrijke functionaris binnen het regime. Hij is al sinds hun eerste ontmoeting geobsedeerd door Nirvah, die begrijpt dat ze haar lichaam zal moeten verkopen - maar wat zet ze daarmee nog meer op het spel?

Claude Lanzmann is de maker van de film Shoah, die sinds zijn première in 1985 geldt als een filmische en historische gebeurtenis die wereldwijd miljoenen mensen heeft geraakt. Shoah is een unicum in de filmgeschiedenis, een kunstwerk van absolute originaliteit, geen fictie en geen documentaire, dat ons onverbiddelijk en meer dan negen uur lang de massamoord op de joden door de nazi's laat herbeleven. In zijn autobiografie doorkruist Claude Lanzmann een twintigste eeuw die hem meermalen in een dodelijke afgrond deed kijken, zonder dat hij daarbij zijn tomeloze levenslust verloor. Hij vertelt over zijn belevenissen als jeugdige verzetsstrijder, zijn vriendschappen met Jean-Paul Sartre en andere schrijvers rond het literair-politieke tijdschrift Les Temps modernes, zijn relatie met Simone de Beauvoir, zijn strijd voor Israël en tegen de doodstraf, de totstandkoming van Shoah, waar hij twaalf jaar aan werkte, zijn vele wereldreizen en zijn amoureuze ontmoetingen. Lanzmann is niet alleen een groot cineast maar ook – dat ontdekt men bij het lezen van dit boek - een groot schrijver. De Patagonische haas is een hoogst markante en internationaal zeer succesvolle autobiografie die de lezer ademloos laat kennismaken met de vele levens van Claude Lanzmann. Het werd verkozen tot 'Boek van het jaar' in Frankrijk en bekroond met de prestigieuze WELT Literatuurprijs.

From April 1942 to March 1944, Helene Berr, a recent graduate of the Sorbonne, kept a journal that is both an intensely moving, intimate, harrowing, appalling document and a text of astonishing literary maturity. With her colleagues, she plays the violin and she seeks refuge from the everyday in what she calls the “selfish magic” of English literature and poetry. But this is Paris under the occupation and her family is Jewish. Eventually, there comes the time when all Jews are required to wear a yellow star. She tries to remain calm and rational, keeping to what routine she can: studying, reading, enjoying the beauty of Paris. Yet always there is fear for the future, and eventually, in March 1944, Hélène and her family are arrested, taken to Drancy Transit Camp and soon sent to Auschwitz. She went - as is later discovered - on the death march to Bergen-Belsen and there she died in 1945, only weeks before the liberation of the camp. The last words in the journal she had left behind in Paris were “Horror, Horror, Horror…”, a hideous and poignant echo of her English studies from The Heart of Darkness. Hélène Berr's story is almost too painful to read, foreshadowing horror as it does amidst an enviable appetite for life, for beauty, for literature, for all that lasts.

Fictionalized biography of the last thirty years of the French sculptor Camille Claudel. She and August Rodin have been lovers. Camille has been put in a service home, against her will. She abides her time, waiting for visitors, who rarely come to visit her. Then her brother Paul takes her out, to the beach. Camille prepares carefully for the ride and the walk. Long periods of waiting; lots of memories; streams of thoughts, they all come and pass by. Described as only the French can; Desbordes’ writing is a fine example of French writing. JM

Door zijn aandacht en inlevingsvermogen voor mens en dier in een marginaal bestaan weet een eenvoudige man hen wat meer levensgeluk te verschaffen.

Cuarenta y un años después de publicar su primera novela, Marguerite Duras se convierte de la noche a la mañana, con el amante, en una autora solicitada por todos los públicos. Y, además, recibe poco después, en noviembre de 1984, el prestigioso premio Goncourt. A todos emociona sin duda esta narración autobiográfica en la que la autora expresa, con la intensidad del deseo, esa historia de amor entre una adolescente de quince años y un rico comerciante chino de veintiséis.