Mieke Westra Boeken

Een jonge Amerikaanse geheim agent gaat tijdens het Proces van Neurenberg vlak na de oorlog op zoek naar het hoofd van het atoombomonderzoek van nazi-Duitsland en vindt vooral zichzelf.

Mario Vargas Llosa (Arequipa, Peru, 1936) werd wereldberoemd met zijn roman De stad en de honden (1962). Tot zijn bekendste boeken behoren verder Het groene huis (1965) en het omvangrijke epos De oorlog van het einde van de wereld (1983). In De geschiedenis van Alejandro Mayta beschrijft Vargas Llosa op meeslepende wijze het lot van een volk, van een generatie en van een politiek ideaal. Het is een verhaal van alleen maar verliezers, die hij afstandellijk en met iets van wanhoop beschrijft. Want het verhaal van het boek is nog lang niet afgelopen: het volk en het land zitten nog steeds midden in de sombere werkelijkheid waarmee de roman wordt besloten. De hoofdpersoon is de trotzkistische revolutionair Mayta, die in 1958 een mislukte revolutie ontketende, en daarna nieuwe pogingen bleef beramen. Het land is Peru, dat voor gigantische toekomstproblemen staat; het drama betreft de ontwikkeling en het verval van linkse idealen en de chronische begeerte naar macht. Het boek is geconstrueerd als een onderzoek: via getuigenissen van mensen die Mayta hebben gekend, probeert Vargas Llosa diens leven te reconstrueren. De geschiedenis van Alejandro Mayta is een speurtocht naar wie hij eigenlijk was en wat hem bezielde.

De generaal in zijn labyrint beschrijft de laatste reis van de grote bevrijder en held van Spaans-Amerika, generaal Simón Bolívar, die van Santa Fé de Bogotá naar de Caribische kust trekt. Hij heeft afstand gedaan van zijn macht en zal terug naar Europa zeilen. Maar het afscheid valt hem zwaar, want diep in zijn hart hoopt hij dat hij teruggeroepen zal worden. Tijdens de uitputtende reis komen de herinneringen naar boven aan zijn glorieuze overwinningen en zijn talloze geliefden.