J.J. Oversteegen Volgorde van de boeken (chronologisch)

Toen Multatuli (pseudoniem van Eduard Douwes Dekker) in 1859 zijn Max Havelaar schreef, was dat met de bedoeling de uitbuitingspolitiek van ons land in Nederlands-Indië aan de kaak te stellen. Zijn boek haalde als pamflet weinig uit, maar werd - tot ergernis van de schrijver - een groot literair succes. Nu, zoveel jaren later, geldt het nog steeds als een van de grootste meesterwerken uit de Nederlandse literatuur. Het met veel humor doorspekte boek vertelt het verhaal van de pas benoemde assistent-resident Max Havelaar, die in Lebak de inlandse bevolking tracht te beschermen tegen de uitbuiting van de blanke kolonialisten, maar in zijn idealistische strijd ten onder gaat.

Verzamelde werken VII (Garmond-Editie), *Ideën*, 1047 t/m 1080, waarin Multatuli *De geschiedenis van Wouter Pieterse*, begonnen in VW III, voortzet. Multatuli benadrukte dat *Woutertje Pieterse* geen roman is. Het verhaal is door de ideeen heen gevlochten en wordt afgewisseld met verhandelingen over, bijvoorbeeld, de Nederlandse taal, het Hollandse dijkenstelsel, tips voor een nieuwe manier van taalbeschowing en het verschil tussen ij en y. Multatuli hanteert graag sarcasme om domheden op de korrel te nemen. Bijzonder is ook dat hij vaak verwijst naar eerdere Ideën, en heeft dan ook het nummer paraat. Hij blijft zich verbazen en beklagen over het zwijgen en gebrek aan actie van de politiek en zijn publiek als reactie op zijn werk. Eduard Douwes Dekker (1820-1887), Nederlands schrijver, bekend onder het pseudoniem Multatuli (Latijn voor 'ik heb veel gedragen'). Douwes Dekker was van 1840 tot 1856 koloniaal ambtenaar in Nederlands-Indië (Indonesië). Na een conflict met zijn superieuren keerde Douwes Dekker miskend en berooid terug naar Europa. Zijn bekendste werk, Max Havelaar (1860), is een felle aanklacht tegen misstanden onder het koloniaal bewind en de inlandse regenten. Later publiceerde hij Ideën, met daarin de roman Woutertje Pieterse, toneelstukken en vele brieven. Door zijn humor, stylistische capaciteiten en zijn sociaal engagement is Multatuli ook nu nog een veel en graag gelezen auteur.

Verzamelde werken III, Ideën, 1 t/m 447, waarin Multatuli, altijd op zoek naar waarheid, korte, soms een-regelige, soms langere kritische beschouwingen houdt over zaken als hoogmoed, genieën, de bijbel, mysteries, en weer terugkomt op de toestanden in Lebak, in Nederlands-Indië. Ook gebruikt hij sketches en dialogen om zijn ideeën naar voren te brengen. In deze bundel wordt Woutertje Pieterse voor het eerst ten tonele gevoerd. Multatuli's schrijfstijl is levendig en direct, soms compact, dan weer 19e eeuws wijdlopig maar nooit saai. Eerste "Misschien is niets geheel waar, en zelfs dát niet.", typerend voor Douwes Dekkers stijl, provocerend, serieus en toch geestig. Eduard Douwes Dekker (1820-1887), Nederlands schrijver, bekend onder het pseudoniem Multatuli. Douwes Dekker was van 1840 tot 1856 koloniaal ambtenaar in Nederlands-Indië. Na een conflict met zijn superieuren keerde Douwes Dekker miskend en berooid terug naar Europa. Zijn bekendste werk, Max Havelaar, is een felle aanklacht tegen misstanden onder het koloniaal bewind en de inlandse regenten. Later publiceerde hij Ideën, met daarin de roman Woutertje Pieterse, toneelstukken en vele brieven. Door zijn humor, stylistische capaciteiten en zijn sociaal engagement is Multatuli ook nu nog een veel en graag gelezen auteur.

Bundel brieven, sprookjes, parabels en verhalen.

Ministerie van nationale opvoeding en cultuur archief te Gent / / Books on books / Nederlands / Dutch / Néerlandais / Niederländisch / soft cover / 16 x 24 cm / 345 .pp /