Adriaan van Dis is een Nederlandse schrijver wiens werk zich verdiept in de complexiteit van menselijke identiteit en culturele ontmoetingen. Zijn schrijven kenmerkt zich door scherpzinnig inzicht in karakterpsychologie en een gevoelige weergave van interpersoonlijke relaties. Door zijn literaire creaties biedt hij lezers prikkelende reflecties over maatschappelijke thema's en existentiële vragen. Zijn onderscheidende stijl en narratieve diepgang maken hem tot een belangrijke stem in de hedendaagse Nederlandse literatuur.
Na een lang leven van zwijgen en buitensluiten begint een moeder opeens te praten tegen haar zoon – aarzelende ontboezemingen over grensoverschrijdende liefde, verraad en drie oorlogen. Hij, een romanschrijver, mag haar biograaf worden, maar er is een voorwaarde: hij moet haar een zachte dood bezorgen. Ik kom terug is een tragikomedie over het woeste leven van een vrouw die terugkijkt op haar eeuw.
In Familieziek vertelt Adriaan van Dis op een wrang-geestige manier het verhaal van een uit het toenmalige Nederlands-Indië afkomstig gezin dat na de oorlog een nieuw bestaan in Nederland probeert op te bouwen. De door zijn oorlogservaringen zwaar beschadigde vader maakt het leven van zijn gezin tot een hel, waar vooral het opgroeiende jongetje onder gebukt gaat. Hij moet zich leren weren in een huis waar de waanzin doorheen raast en zich staande proberen te houden in een wereld die siddert en beeft onder de dreiging van de Bom.
'In Afrika' is het verhaal van een reis door een verkwanseld land: Mozambique. Het is ook het verhaal over een chaotisch continent: Afrika. De burgeroorlog in Mozambique duurt (in 1991) al vijftien jaar en heeft onder de bevolking en in de steden en dorpen gruwelijke sporen nagelaten. Adriaan van Dis is bij toeval in de oorlog beland. Eenmaal geconfronteerd met de dood en met de misdaden van de bandieten stort hij zich in een aantal avonturen om zo het verhaal van deze vergeten oorlog te kunnen schrijven. Hij ontmoet revolutionairen en conservatieven en beschrijft de mentaliteiten die Afrika verscheuren. Adriaan van Dis toont zich een onverschrokken reiziger, onafhankelijk, wars van ideologieën die de verslaggeving over Afrika zo dikwijls geweld aandoen.
Een gezin keert terug uit het oude Indië. Een Japans kamp ligt achter hen, maar Nederland biedt geen vrede. De repatrianten vestigen zich in een koloniehuis in de duinen; een zoon wordt geboren: hij is de buitenstaander die in een sfeer van verzwegen leed wordt opgevoed. Zijn vader wil hem harden voor de volgende oorlog. Zesenveertig later ontrafelt de zoon de geheimen en de leugens van zijn familie. Indische duinen, de voorloper van 'Ik kom terug', werd bekroond met de Gouden Uil en de voorganger van de NS Publieksprijs, de Trouw Publieksprijs voor het Nederlandse boek. De roman werd in verschillende talen vertaald en wordt beschouwd als een hoogtepunt in Adriaan van Dis’ oeuvre.
Een man krijgt bij een brand een hond in zijn schoot geworpen. Een hond die een andere wereld voor hem opent: die van vluchtelingen, illegalen en zwervers. Het verandert Parijs, het verandert de man: hij wil helpen, goed doen. Maar alles wat hij doet pakt anders uit. De nieuwe roman van Adriaan van Dis snijdt de sociale thema's van deze tijd aan, maar is ook een melancholiek verhaal over het verlangen naar liefde en geborgenheid.
Een Zuid-Afrikaanse en een Nederlandse man, veertig jaar geleden betrokken bij het verzet tegen de Apartheid, halen hun banden weer aan.
Het debuut van Adriaan van Dis over het jongetje Nathan Sid, dat opgroeit in een Nederlands-Indische familie met drie bruine zusjes en een strenge vader.
Na een leven vol omzwervingen belandt een oudere vrouw op een eiland voor de kust van Afrika. Niets bindt haar meer. Ze zoekt sensaties, staat voor alles open, maar haar hart blijft gesloten. Tot ze, in een dramatische confrontatie met het lot van de eilandbewoners, de intensiteit van het leven hervindt.
'Is China een land dat een bijsluiter behoeft, niet te bezoeken en te begrijpen zonder grondige kennis van cultuur en geschiedenis? Kennen de Chinezen geen schuldbesef omdat zij geen bijbel hebben die hen belast met de erfzonde, is duizend jaar voor hen niet meer dan één dag, zijn zij zo anders omdat zij de woorden "ja" en "nee" niet in hun taal kennen?''Over de toonbank springen en een warme broek voor de winter van de plank grissen omdat de verkoopster te sloom is een hand uit te steken, of met je vuist op een raam bonzen omdat de kaartjesverkoopster eerst haar stripboek moet uitlezen, och, dat hoort zo bij de dagelijkse ergernissen van de Chinareiziger. Je verliest wel eens je geduld in dit land van telraamschuivers, boninvullers en sipkijkers. Want lachen doen ze nooit, de mannen en vrouwen achter balie of loket. Ze kijken alsof er meteen na hun geboorte iemand op hun neus is gaan staan en er sinds die misstap geen lach meer af kan.'Adriaan van Dis is in China. Een tocht langs de beroemde zijderoute.
Een scholier bereidt zich voor op het toelatingsexamen van de toneelschool, hij denkt dat hij iedereen kan spelen, iedereen kan zijn.
