Roma Ligocka Volgorde van de boeken (chronologisch)

Poruszająca opowieść o sile, jaką czerpiemy z prostych uczuć i codzienności, ukazuje, jak łatwo to wszystko może zostać nam odebrane. Roma Ligocka wraca do historii swojej rodziny i zaginionego świata w niezwykły sposób. W 1938 roku Anna Abrahamer, zajmująca się domem i ogrodem, wyczekuje narodzin wnuczki Romy. Wyrusza w pierwszą podróż na Lazurowe Wybrzeże, ciesząc się życiem i wierząc w przyszłość, mimo narastającej niepewności. W 2020 roku Roma, wnuczka Anny, podróżuje do Nicei, by dopisać ostatnie karty rodzinnej opowieści. Chce podążyć śladami babci, przywracając wspomnienia przedwojennego świata. Jednak pandemia zaskakuje ją, splatając losy jej i Anny w nieoczekiwany sposób. Autorka przenosi nas do 1938 roku, do Krakowa, gdzie żyje jej żydowska rodzina. Roma nosi w sobie obraz domu pełnego ciepła i smakowitych potraw, którego nigdy nie miała. Teraz ukazuje jego urok, krakowskie ulice, ogrody, zapomniane zwyczaje i kolory przeszłości. Nie unika jednak teraźniejszości i codziennych wyzwań. Powieść niesie przesłanie: jesteśmy, dopóki pamiętamy, a najważniejsze, co mamy, jest teraz.

Istotnym elementem tej książki jest podróż. Sama się sobie dziwię, ale stale do tego temat wracam. Na pewno nie jestem typowym podróżnikiem ani tym bardziej turystą – ja po prostu wciąż szukam najlepszego miejsca – nie, nie po to żeby "odnaleźć siebie", bo nigdy się nie zgubiłam – ale żeby odnaleźć takie miejsce, gdzie będę mogła ze sobą wytrzymać.Roma Ligocka

Ich wollte die Schuld meines Vaters aufdecken - heute weiß ich, dass ich ihn lieben kann, wer immer er auch war. Als ein Journalist mehr als fünfzig Jahre später den Vorwurf erneut erhebt, ist Roma Ligocka gerade in David, einen Diplomaten aus Israel, glücklich verliebt. Ohne ihn ins Vertrauen zu ziehen, macht sie sich auf, die Unschuld des Vaters zu beweisen. Sie ist wütend und beschämt, aber auch bereit zu kämpfen, und das gibt ihr Kraft. Mehr als ein Jahr dauert es, bis sie Gewissheit hat - Gewissheit darüber, ob David weiterhin zu ihr hält und wer ihr Vater wirklich war.

Roma Ligocka erzählt in kurzen, vielfältigen Geschichten von den kleinen Wundern und Verletzungen des Lebens. Sie verbindet persönliche Erlebnisse als Frau, Jüdin und Künstlerin mit Erinnerungen an die Vergangenheit und aktuellen Erfahrungen, und zieht den Leser mit ihrer emotionalen Tiefe und Scharfsinnigkeit in den Bann.

In Krakau wordt in 1938 een klein meisje geboren, terwijl in Duitsland de synagogen branden. Ze is nog geen jaar oud als haar ouders de Jodenster moeten dragen. De eerste werkelijkheid die ze leert kennen, is de werkelijkheid van het gruwelijke - voor haar de normaliteit: haar wereld bestaat uit geschreeuw, schoten en doden. Met de ogen van een kind beschrijft Roma Ligocka hoe een kindertijd, die beschermd en welvarend had moeten zijn, verandert in een nachtmerrie. Kort voor de liquidatie van het Krakause ghetto kan ze met haar moeder ontsnappen. De rode mantel van het meisje redt hun leven, omdat "de kleine aardbei" een Poolse familie zo ontroert dat ze de twee onderdak biedt. Met valse papieren en blond geverfd haar overleeft de kleine Roma de nazi-periode. In het stalinistische Polen komt ze in contact met vele belangrijke literatoren en kunstenaars, ook uit het Poolse verzet. Gevormd door dit artistieke milieu emigreert ze naar Duitsland. Jaren later ziet ze in Spielbergs film Schindlers lijst de beroemde scène met het kleine meisje in de rode mantel. Dan breekt de herinnering door en herkent ze zichzelf weer: zij is dit meisje. De buitengewone geschiedenis van een gevoelige en getalenteerde vrouw tussen de schaduwen van een traumatische kindertijd en een kleurrijk kunstenaarsleven.