Connie Palmen Volgorde van de boeken (chronologisch)

Schon ihr ganzes Leben ist Connie Palmen fasziniert von weiblichem Künstlertum. Von schöpferischen Frauen wie Virginia Woolf, Sylvia Plath, Olivia Laing oder Joan Didion, die sich, jede auf ihre Art, von den Normen und Konventionen ihrer Zeit emanzipiert haben. In ihren Essays bewundert Palmen die Schaffenskraft, Autonomie und Einzigartigkeit ihrer intellektuellen Gefährtinnen – und eines Gefährten – und erkundet darüber hinaus ihr eigenes Leben als Schriftstellerin.

»Good girls go to heaven, and bad girls go everywhere, wusste schon Mae West. Marilyn Monroe, Marguerite Duras, Patricia Highsmith und Jane Bowles verstoßen jede auf ihre Weise gegen Gebote. Sie durchbrechen die Schranken des Anstands, ihres Geschlechts, der herrschenden Moral. Sie tun das, um frei, souverän und autonom zu sein, nach Maßgabe eigener Regeln leben zu können.« Doch diese Entscheidung hat einen hohen Preis.

De oudste val die we in onze christelijke cultuur via de literatuur kennen is de zondeval. Eva wordt verleid door de duivel, vermomd als slang, om te eten van de boom van de kennis van goed en kwaad. Zij schendt het gebod van de Vader en de mensheid verliest voorgoed de onschuld van de onwetenden. Dankzij de ongehoorzaamheid van de eerste vrouw wordt de mens daadwerkelijk mens, een zondig en sterfelijk wezen, dat zich schaamt als het iets doet wat verboden is. In De zonde van de vrouw onderzoekt Connie Palmen de vraag of een vrouw die zich niet aan de voorgeschreven regels houdt, een grens overschrijdt naar een verboden gebied. Vinden de vrouwen de originaliteit die hen apart zet en hen scheidt van de gemeenschap, niet zelf ook een zonde waarvoor ze bestraft moeten worden? Aan de hand van de levens van vrouwen als Marilyn Monroe, Marguerite Duras en Jane Bowles probeert Palmen in De zonde van de vrouw iets meer te begrijpen van het verband tussen originaliteit, roem en zelfdestructie.

Wilde je altijd al weten wat grote schrijvers als Adriaan van Dis of Connie Palmen schreven toen ze nog ploeterende, ongepubliceerde twintigers waren? Gekrenkt en hongerig verschijnt in boekvorm als de twintigste editie van Das Magazin! Verwacht 264 pagina’s met veel drama, seks en frustratie, in de nooit eerder verschenen vroege schrijfsels van auteurs als Arjen Lubach, Astrid Roemer en J.M.A. Biesheuvel.

Voor de meeste mensen bestaan wij alleen in een boek, mijn bruid en ik. De afgelopen vijfendertig jaar heb ik met een machteloos afgrijzen moeten aanzien hoe onze echte levens bedolven raakten onder een modderstroom van apocriefe verhalen, valse getuigenissen, roddels, verzinsels, mythen, hoe onze ware, complexe persoonlijkheden werden vervangen door clichématige personages, ingedikt tot een simpel, hanteerbaar logo, op maat gesneden voor een sensatiebelust lezerspubliek. En dan was zij de broze heilige, en ik de brute verrader. Ik heb gezwegen. Tot nu. Ted Hughes en Sylvia Plath vormen het beroemdste liefdespaar uit de moderne westerse literatuur. In Jij zegt het geeft Connie Palmen de in 1998 overleden Ted Hughes een stem. Ze laat hem terugkijken op zijn gepassioneerde huwelijk dat op 11 februari 1963 eindigt in de zelfmoord van zijn vrouw, en op zijn leven dat vanaf dat moment door deze dood wordt beheerst. In de talloze biografieën die van haar verschijnen krijgt zij de status van martelares, hij die van verrader en moordenaar, beschimpt door wildvreemden en aangeklaagd door mensen die hij als vriend beschouwde. Op ingetogen, scherpzinnige wijze beschrijft Palmen de gedachten, angsten en bezweringen van de bruidegom, en de diep tragische band met de vrouw die zijn leven zou bepalen. Jij zegt het is een aangrijpende roman over de liefde en de dood.

In de zomer van 2008 begon Hans van Mierlo met het schrijven van zijn memoires. Zijn eerste herinneringen gaan terug naar de opmaat van de Tweede Wereldoorlog zoals hij die als kleine jongen beleefde in zijn geboorteplaats Breda. Met ferme, ironische en ongekunstelde pen beschrijft Van Mierlo de gebeurtenissen in het grote, veilige gezin en de inbreuk die de onveilige buitenwereld daarop maakt. Hij heeft zijn memoires slechts kunnen beginnen. De dood heeft hem het zwijgen opgelegd. Het is gebleven bij deze kostbare eerste aanzet, een prelude waarin de belofte weerklinkt van het langere muziekstuk.

Autobiografisch verslag van het rouwproces van de schrijfster na het verlies van haar man Hans van Mierlo.

Sleutelroman over de impact van een tragische gebeurtenis op een kunstenaarskring in Amsterdam in de jaren tachtig.

Ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van Connie Palmen verschijnen onder de titel Als een weke krijger voor het eerst haar korte verhalen in boekvorm, samen met haar toneelteksten en haar mooiste toespraken. Ondanks hun veelsoortigheid vormen die teksten een hechte eenheid, vooral door Palmens briljante stijl.

"Die ene naam die voor alles kan staan, bestaat niet. Dan vind ik God nog de beste. Maar God moet natuurlijk wel van de aarde wegblijven. Ik moet er niet aan denken, een God op aarde'. 'Goeie filosofie doet pijn, die brandt, je krijgt een paar klappen in je gezicht, wordt wakker. En goeie literatuur heeft dat voor mij ook. Zoutzuur, vitriool. Het doet vreselijk zeer als ze het over je heen gieten, maar daar kan je op zo'n moment ook van genieten, omdat het eindelijk de waarheid lijkt. Je gaat steeds meer van de schijn genezen'. Deze uitspraken deed Connie Palmen in haar allereerste interview, in 'Het Parool' van zaterdag 19 januari 1991. Ze hadden net zo goed van gisteren kunnen dateren; in interviews is Palmen door de jaren heen al even consistent als in haar romans en essays. Uit de interviews die ter gelegenheid van haar vijftigste verjaardag zijn gebundeld in God en vitriool, treedt een vastberaden, sprankelende, diepzinnige en oergeestige persoonlijkheid naar voren die tegelijkertijd ontwapent en aan het denken zet, zoals het een groot schrijver betaamt."

Was haben die Morde an John F. Kennedy, John Lennon, Pim Fortuyn und Gianni Versace miteinander gemein? Es sind moderne Morde , denn in ihnen spiegelt sich die Pathologie unserer heutigen Erlebenskultur, das Verschwimmen der Grenzen von Wirklichkeit und Fiktion.

Geheel de uwe is een grote, rijke filosofische roman, een subtiel geweven web van persoonlijke geschiedenissen die aanleiding vormen tot pregnante bespiegelingen over de verrassende relatie tussen economie en psychologie, over het wezen van de theatrale persoonlijkheid, over de betekenis van de biografie en over de verdwijning van de vader in de twintigste eeuw.

´Alle fictie is een constructie van de ziel, van ons denken, ervaren, beleven, van onze psyche, en alle fictie wordt uit nood geboren. Onze ziel, onze persoonlijkheid, ons denken en beleven is tot op zekere hoogte het resultaat van wat we er zelf van maken als van de verhalen die anderen over ons en over de wereld vertellen. Verhalen zijn verbonden met het lot van mensen. Ze zijn van invloed op de manier waarop wij zin geven aan de wereld, aan anderen en aan onszelf. Volgens mij staat veel van wat wij zelf zo authentiek en helemaal origineel menen te voelen, van de oordelen die we vellen over anderen en over onze eigen ziel, voor het merendeel als wetten voorgeschreven en die wetten krijgen we in de vorm van verhalen binnen.´In Echt contact is niet de bedoeling brengt Connie Palmen op even oorspronkelijke als scherpzinnige wijze een aantal uiteenlopende kwesties voor het voetlicht, van hart tot ziel, van filosofie tot psychiatrie, van moraal tot ideaal, maar altijd gaat het in de kern om taal, om boeken, om het schrijven. En om de manier van leven die dat met zich meebrengt.

De bewegende roman over een schrijfster die, ongeneselijk ziek, een jonge man met haar literaire erfgoed belast. Stap voor stap leidt ze hem in haar geestelijke kosmos. De fascinerende weergave van een ongebruikelijke relatie tussen twee mensen.

Autobiografisch getint relaas van het leven van de schrijfster met de schrijver en journalist Ischa Meijer (1943-1995) en van haar verwerking van diens plotselinge dood.

In deze roman staat de ontwikkeling van de vriendschap centraal tussen twee vriendinnen, Catherina en Barbara, die elkaar als jonge scholieren leren kennen. Zij voelen zich direct tot elkaar aangetrokken, ofschoon (of juist omdat) zij in alles elkaars tegenstelden zijn: dik staat tegenover tenger, woordblind tegenover taalbehendig, sensitief tegenover tamelijk ongevoelig, enz. Bij nader inzien hebben zij ook enkele markante trekken gemeen. Zo zijn ze beiden verslaafd (de een drinkt, de ander eet) en zoeken beiden de betekenis der dingen. Zij lezen elkaar als een boek, zij zoeken zonder ophouden naar de betekenis van hun eigen en elkaars uiterlijk, uitingen, handelingen, verslaving en verhoudingen. En zij doen dit zo nietsontziend, dat hun vriendschap uiteindelijk hieronder dreigt te bezwijken.

Dutch

Het verhaal gaat over de studente Maria, die in zeven jaar tijd met zeven verschillende mannen omgaat om bij hen over het leven te leren. Ze hoopt bij hen de antwoorden op haar vragen te vinden. Ze heeft altijd gedacht dat de wetten en regels van het leven door mannen bedacht zijn. Ze wil hier nu meer over weten. Ze komt tot de conclusie dat deze mannen wel veel van de wereld weten, maar weinig over zichzelf. Met deze kennis van de wereld proberen ook zij alleen maar het hoofd boven water te houden. Dit realiseren zij zich niet.