Midas Dekkers Volgorde van de boeken

Vergeleken bij alle aandacht voor koken en eten steekt die voor spijsverteren en poepen schril af. Net alsof al wat naar binnen gaat er nooit meer uit komt. Poep bevindt zich in het verdomhoekje waar eerder de seks huisde. Grootste obstakel bij praten over poep is net als toen bij seks de taal: buiten het vulgaire en medische is er weinig jargon. Maar net zoals seks naast voortplanting vooral het genot dient, is ook de ontlasting een bron van voldoening.Poep is een prachtig, veelzijdig onderwerp dat zowel vanuit de biologie en het milieu als vanuit de geschiedenis en de kunsten benaderd kan worden. Het vergt alleen wel de blik van Midas Dekkers, die als geen ander in staat is om van het onwaarschijnlijkste materiaal (dood en vergankelijkheid, rood haar, bestialiteit) boeken te maken die aan het denken zetten en aan het lachen maken. De kleine verlossing is een uniek boek over een zeer alledaags onderwerp: ‘Met de stoelgang is onze taak volbracht.’

Erik of het klein insectenboek van Godfried Bomans is het boek dat heel november centraal staat tijdens Nederland Leest 2013. Tijdens de campagne Nederland Leest lezen zo veel mogelijk Nederlanders hetzelfde boek, waarbij wordt geprobeerd lezers met elkaar te laten discussiëren. Erik of het klein insectenboek Het boek, dat leest als een sprookje, vertelt het verhaal van Erik Pinksterblom die op een nacht het schilderij Wollewei boven zijn bed in stapt en in de wereld van de insecten terechtkomt. Daar merkt hij dat het verschil tussen insecten en mensen niet zo groot is. Door de belevenissen van Erik leren we de mens kennen, en diens eigenschappen van bekrompenheid en hang naar materialisme. Erik of het klein insectenboek stelt vragen over de plek van de mensheid in het grotere geheel, en toont gulle gevers naast grote graaiers. Inclusief unieke bijlage Deze luxe editie bevat bovendien als bijlage een bijzondere ontdekking: 16 pagina's die de entomologie op haar grondvesten zal doen schudden, met een rijkdom aan historische illustraties.

Literatuur is inteelt: voor mensen door mensen. Gaat het eens over dieren, dan zal het wel een kinderboek wezen of - nog erger -een kookboek. Pas tot een fabel verkleuterd of tot voorgerecht gevierendeeld mag een dier de boekenkast in.Wie zou er alleen willen lezen over de gekraagde roodstaart of het negengordelig gordeldier? Waarom dan wel bibliotheken volgeschreven over die ene soort, de mens? Wie het altijd alleen over zijn eigen soort wil hebben, is de provinciaal van het dierenrijk.Lezen doe je om te kijken wat er in een ander omgaat: iemand van het andere geslacht, een ander volk, een andere tijd. En wie is er anderser dan het dier? Kijk door de ogen van de dieren, ruik door hun neuzen en je krijgt er evenzovele werelden bij. Maar dan moet je van de cultuur afdalen naar de natuur. Daar houden schrijvers niet van.In de letteren gebeurt alles vijftig jaar later. Al kijken biologen al een halve eeuw naar het zichtbare gedrag van mensen, en is Freud allang een stripfiguur, toch wroeten de meeste romanschrijvers nog in het onbewuste, in de jeugd op zoek naar trauma’s, in de anus naar fixaties. Maar er zijn er ook die bewijzen dat het wel kan: de ziel van de mens zoeken in de drijfveren van dieren, kijken in de kop van een koe.

„Gesundheit endet, wo der Sport beginnt.“ Dieses Motto hat Generationen von Schulkindern geprägt und führt dazu, dass unsportliche Menschen belächelt und Sporthelden unkritisch verehrt werden. Midas Dekkers, ein bekannter niederländischer Biologe und Bestsellerautor, stellt in diesem Buch die heiligen Kühe der Sport- und Fitnessbewegung infrage. Er argumentiert, dass Sport zwar viele Menschen krank gemacht hat, aber niemanden gesund. Der Mensch hat über 1.500 Jahre ohne Sport gelebt, was ihn als unnötig erscheinen lässt. Im 19. Jahrhundert entstand die Idee, dass der Körper auch den Geist formen kann, was zu einem Körperkult führte, der bis heute besteht und sogar totalitären Regimen gefiel. Dekkers sieht den Geist als Chauffeur eines Fahrzeugs, dessen Bedienung er nicht versteht, und kritisiert, dass Sport nicht das Leben verbessert oder verlängert, sondern im Gegenteil, die Wahrscheinlichkeit eines frühen Todes erhöhen kann. Er bezeichnet die Zeit in Fitnessstudios und beim Joggen als Zeitverschwendung und Geldmacherei. Der Glaube an einen „gesunden“ Körper hat eine Industrie hervorgebracht, die eng mit Regierungen und Versicherungen zusammenarbeitet. Erhellend und polemisch, bietet das Buch eine provokante Perspektive auf die Sportkultur des Jahres 2008.

Anderhalve eeuw geleden had je geen sport. Niet de sportscholen maar de kerken zaten vol. Sport was iets van lang geleden, van de Oude Grieken. Dat sport na vijftien eeuwen weer tot leven werd gewekt, had te maken met de opkomst van de dienstplicht – kanonnenvlees moet mals zijn - , maar ook met hooggestemde idealen: door middel van Körperkultur hoopten naaktlopers en esperantisten via het lichaam de geest te verbeteren., Die onschuld is al lang verloren. Homo Ludens is verworden tot Homo Adidas.

Uitgegeven bij de gelijknamige fototentoonstelling in de Nieuwe Kerk in Amsterdam, 29 augustus-26 oktober 2003

Ein Ratgeber der etwas anderen Art – mit ironischen Seitenhieben auf die gängigen Erziehungsmethoden. Das Kind unterscheidet sich vom Erwachsenen so sehr wie die Raupe vom Schmetterling, behauptet der niederländische Essayist und Biologe Midas Dekkers. In seinem neuesten Buch befasst er sich mit dem Denkmodell des Menschen, speziell des Kindes. Mit rabenschwarzem Humor veranschaulicht er anhand vieler köstlicher Beispiele, wie Erwachsene mit Kindern umzugehen haben. Damit läutet der Autor nicht etwa das Ende der Pädagogik ein, sondern versucht zu zeigen, wie man ein Kind darin unterstützen kann, eine gute Larve, ein gutes Kind zu werden. Dekkers in Höchstform: rabenschwarzer Humor und grimmige Fabulierkunst

De bekende bioloog bekijkt de metamorfose van kind naar volwassene en vergelijkt die met allerlei andere metamorfoses in de natuur. Volgens Dekkers kent de mens, net als rups en vlinder, eigenlijk twee gedaanten. Die van kind en van volwassene. Kinderen leven in hun eigen wereldje tot ze zich in de puberteit explosief 'verpoppen' tot volwassenen. Midas beschrijft de rol van het kind in natuur en cultuur en illustreert die met tal van voorbeelden uit de mensen- en dierenwereld. Ook gaat hij in op de vraag wat nu eigenlijk bepaalt hoe kinderen zich als volwassenen zullen gedragen: de ouders en de omgeving of de aanleg: 'nurture or nature'? Volgens Dekkers, niet wars van overdrijven, ligt de toekomst van een kind al bijna helemaal vast in zijn genen. Een voor een breed publiek geschreven, bijzonder aardig boek. Door op zijn bekende ironische en afstandelijke wijze en vanuit een biologisch oogpunt naar het kind te kijken, ontstaat een verrassend beeld. De talrijke zwartwitillustraties maken het boek extra aantrekkelijk en ondersteunen de tekst goed. Met uitgebreide literatuurlijst en register. Dekkers schreef ook de cultuurhistorische studies 'De vergankelijkheid', over veroudering, en 'Lief dier', over bestialiteit. Royale paperback. (bol.com)

Warum ist die weibliche Brust unbehaart, warum leiden Menschen unter Höhenangst, obwohl sie von Tieren abstammen, die auf Bäumen lebten, was hat der aufrechte Gang mit der Gefahr von Stirnhöhlenvereiterung zu tun? Midas Dekkers erzählt all das mit dem schonungslosen, aber nie lieblosen Realismus des Biologen, der über die Natur – sei sie tierischer oder menschlicher Art – sehr genau Bescheid weiß.