Jens Timmermann Volgorde van de boeken (chronologisch)

Published in 1785, Immanuel Kant's Groundwork of the Metaphysics of Morals ranks alongside Plato's Republic and Aristotle's Nicomachean Ethics as one of the most profound and influential works in moral philosophy ever written. In Kant's own words, its aim is to identify and corroborate the supreme principle of morality, the categorical imperative. He argues that human beings are ends in themselves, never to be used by anyone merely as a means, and that universal and unconditional obligations must be understood as an expression of the human capacity for autonomy and self-governance. As such, they are laws of freedom. This volume contains Mary Gregor's acclaimed translation of the work, sympathetically revised by Jens Timmermann, and an accessible, updated introduction by Christine Korsgaard.

Das Buch behandelt Kants Versuch, innerhalb seiner Ethik Sittengesetz, Naturgesetz und Freiheit im moralischen Handeln in Einklang zu bringen. Im ersten Teil stehen die Begriffe der Freiheit und des Willens bei Kant im Mittelpunkt. Der zweite Teil untersucht detailliert die Kernpunkte der kantischen Ethik: den (letztlich gescheiterten) Versuch, Freiheit und Naturkausalität auszusöhnen, und die Theorie des Handelns nach Moralgesetzen, deren Wahl den freien Willen als eigentliches Moment ausmacht. Am Ende steht die Einsicht in ein hoch entwickeltes, differenziertes gedankliches System, das unserer Alltagsauffassung von moralischer Verantwortung erstaunlich nahe kommt.

Weinig boeken hebben zo’n impact op de moderne cultuur gehad als Kants Kritiek van de zuivere rede. Terwijl de Franse Revolutie in 1789 een politieke omwenteling teweegbracht, veroorzaakte Kants werk enkele jaren eerder een filosofische revolutie. Denkers als Schopenhauer, Heidegger, Wittgenstein en Lyotard bevestigen dat ons denken pas echt modern werd door Kants inzichten. Voor het eerst verschijnt nu een Nederlandse vertaling van dit invloedrijke boek, een bijzondere primeur. Kant beschouwde zijn Kritiek als een ‘tweede copernicaanse wending’, vergelijkbaar met Copernicus' verwerping van de aarde als centrum van het zonnestelsel. Hij weerlegde de heersende opvatting dat de natuur buiten de mens ligt en toonde aan dat kennis afhankelijk is van hoe onze rede de werkelijkheid ordent en interpreteert. Kennis is een samenspel van zintuiglijke waarneming en verstandelijke kaders die onze perceptie beïnvloeden. De ‘dingen op zichzelf’ blijven voor ons onkenbaar. Kant verkent zo de mogelijkheden en grenzen van de menselijke rede, wat de Kritiek tot een indrukwekkend resultaat maakt. Iedereen die zich modern of postmodern noemt, is erfgenaam van dit kritische zelfonderzoek. De Nederlandse vertaling is helder en toegankelijk, gericht op geïnteresseerden, maar wetenschappelijk verantwoord, tot stand gekomen met hulp van Kant-experts. Het ‘Ten geleide’ door de vertalers biedt extra ondersteuning voor de lezer.