Vestdijk groeide uit tot een van de belangrijkste literaire figuren van Nederland in de 20e eeuw. Na een medische opleiding wendde hij zich tot het schrijven, waar zijn productieve oeuvre legendarisch werd. Naast zijn veelgeprezen romans was hij evenzeer van belang als essayist, die thema's als literatuur, kunst, muziek en religie verkende. Zijn veelzijdige werk omvatte ook poëzie en korte verhalen, waarmee hij zijn onderscheidende en blijvende plaats in de Nederlandse literatuur vestigde.
Gedeeltelijk in flashbacks wordt het drama ontwikkeld van een fatale liefde tussen een SS-er en het vrouwelijke slachtoffer van een nazi-veemgericht tijdens de oorlog, waarbij het vuurwapen fungeert als symbool van psychische potentie..
In de dagen die voorafgaan aan de voltrekking van zijn doodvonnis overdenkteen jonge Nederlander de fatale aantrekkingskracht die een Duitse dienstbodeop hem had, waardoor hij ertoe kwam haar naar Nazi-Duitsland te volgen en eenvermeende mede-minnaar te doden.
In de roman Bevrijdingsfeest heeft S. Vestdijk een poging ondernomen de liquidatie van het verzet uit te beelden. De moeilijkheden van de verzetsstrijder om zich aan een nieuwe orde of wanorde aan te passen zijn in deze roman, die in de tweede helft van 1945 speelt, individueel verwerkt in de avonturen van een jong aristocraat, die enerzijds het recht in eigen hand neemt en daarbij de grenzen van het toelaatbare verre overschrijdt, anderzijds de vreugde van de bevrijding al te zeer in het erotische zoekt. Ten overvloede raakt hij verstrikt in een burleske chantagegeschiedenis, die tot allerlei complicaties leidt. De talrijke personages belichamen elk een aspect van wat 'verzet' en 'bevrijdingsfeest' in die tijd alzo betekenen kon. De hoofdgedachte van het zich tussen humor en tragiek bewegende verhaal dient men te zoeken in de vergeefsheid van alle streven, waarbij de hoop op een betere toekomst levend blijft en de persoonlijke integriteit niet aangetast behoeft te worden. Wanneer de hoofdpersoon door de vrouw, die hij liefheeft, toegevoegd wordt, dat hij 'karakterloos' is - een van de dramatische hoogtepunten van de roman -, trekt hij zich met bloedend hart uit haar leven terug zoals hij zich uit de sfeer van het verzet heeft moeten terugtrekken.
'Het is waarschijnlijk dat juist de novellen en verhalen van Vestdijk, die als het ware in raccourci of gecondenseerd, zijn problematiek, zijn verhouding tot de wereld en tot het leven weerspiegelen, de sleutel kunnen geven tot de structuur van het schrijversfenomeen dat Vestdijk is. (...) Wanneer men de verhalen leest, die bijeengebracht zijn in de bundels «De dood betrapt», «Narcissus op vrijersvoeten», «De fantasia en andere verhalen» en «Stomme getuigen», dan ziet men dat zij in verkorte vorm een panorama tonen van Vestdijk's wereldbeeld, van zijn verhouding tot de wereld, van de wijze waarop hij haar in zijn literatuur verwerkt.'—Pierre H. Dubois.'De beknoptheid van de novelle, het verhaal, doet ons Vestdijk weer ontmoeten in zijn ware kracht van een vernuftig, origineel en uitermate boeiend auteur.'—Bussumse Courant'Obsederende verhalen, waarin men het grote schrijverschap van Vestdijk gemakkelijk herkent.'—Utrechts Nieuwsblad
Vestdijk is een van Nederlands belangrijkste schrijvers van de twintigste eeuw. De dokter en het lichte meisje (1951) - waarin hij zijn ervaringen als waarnemend huisarts verwerkte - deed bij verschijnen veel stof opwaaien. Hoofdpersoon van deze nog altijd zeer moderne roman is de filosofisch ingestelde jonge arts Schildkamp, die er een nogal onconventionele levensvisie op nahoudt inzake vrouwen, met name doktersvrouwen. Plots lijkt hij tot inkeer te komen.
Op een vredige avond worden twaalf mensen - bewoners van een flatgebouw in een van Nederlands grote steden - door de politie uit hun huis gehaald en gedwongen in een soort touringcar plaats te nemen. Na een rit door de nachtelijke stad worden zij afgezet aan de ingang van een groot bioscooptheater, waar een tamelijk rommelige organisatie bezig is aan een groot aantal mensen kaarten uit te reiken. Allen moeten zich op een bepaald sein in het theater begeven en de weg volgen die door middel van cijfers op hun kaarten is aangeduid. Wanneer dit sein wordt gegeven en de twaalf flatbewoners - onder wie een kind, een emerituspredikant, een tandarts, een toneelspeler en een oude dame - zich op weg begeven, blijkt het theater de ingang tot een bizarre doolhof te zijn. Voor hen is dit theater het beginpunt van een ongehoorde reis en na veel twijfel en vreemde avonturen beseffen zij allengs, dat ook voor hen, die toch niet gestorven zijn, de Dag des Oordeels is aangebroken.
De geschiedenis van een Leidse familie in de periode 1600-1648, temidden van de godsdiensttwisten in eigen land en de wrede Dertigjarige Oorlog in Duitsland.
De geschiedenis van een Leidse familie in de periode 1600-1648, temidden van de godsdiensttwisten in eigen land en de wrede Dertigjarige Oorlog in Duitsland.
De geschiedenis van een Leidse familie in de periode 1600-1648, temidden van de godsdiensttwisten in eigen land en de wrede Dertigjarige Oorlog in Duitsland.
Laatste deel van de Anton Wachter romans, waarin de medische student, werkend voor zijn co-assistentschap, toenadering zoekt tot enkele verpleegsters, maar na zijn artsexamen alle banden verbreekt.
Eindeloos ouwehoeren over de mogelijkheid van spookverschijningen, parapsychologie, ectoplasma, en meer van dit soort zaken die thuishoren in de lachwekkende domeinen van occultisme, sterrenwichelarij en chiromantie,' aldus Maarten 't Hart.
Een groepje burgers uit een dorp in de Betuwe verricht dappere daden in het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het verraad van onderduikers op een boerderij doet vijf mannen besluiten de plaatselijke NSB-kruidenier te liquideren. Hoewel hun motieven zuiver zijn, begaan ze een grote fout.
Bevrijdingsfeest en De dokter en het lichte meisje. Vestdijk lezen vereist enige inspanning, maar dan is de beloning ook groot! Het fragment uit Else Böhler dat als Duits dienstmeisje het Literair Juweeltje van december vormt, is een mooie gelegenheid om (opnieuw) kennis te maken met deze grootheid in de Nederlandse literatuur.
Zachtjes knetteren de letteren is een monument voor de Nederlandse letterkundigen en schrijvers. Met rake, trefzekere en hilarische anekdoten over en door schrijvers creëerde Jeroen Brouwers niet alleen een uiterst onderhoudend en vermakelijk boek maar houdt hij ook de herinnering levend aan de Nederlandse en Vlaamse literatuur in de twintigste eeuw. De huisknecht van Couperus zegt een afspraak af: `Helaas mevrouw, mijnheer Couperus moet een vergissing gemaakt hebben. Ziet u, het is de tweede dinsdag van de maand en op de middag van de tweede dinsdag van iedere maand weent mijnheer Couperus.' In kwaadheid met borden gooien? Gerrit Komrij reageert verbaasd. 'Doe ik nooit. In uitzinnige drift heb ik wel eens een handschoen op een kussen gesmeten.' Recensie van De klop op de deur door Ina Boudier-Bakker: `Niet opendoen.'
Beschrijving van een door vijf Ieren ondernomen nachtelijke tocht die, min ofmeer als grap begonnen, dramatisch eindigt en de oorzaak is van ingrijpendeveranderingen in het leven van ieder der hoofdpersonen.
Avonturenroman over een door rijke kooplieden uit Boston van ca. 1720 uitgerust kaperschip, waarin met ironie de tegenstelling van het op winst beluste puriteinendom en het nobele karakter van de kaperkapitein is uitgewerkt.
Een jonge bankier moet als moderne Antonius verschrikkelijke beproevingen en hallucinaties doorstaan, voordat hij door zijn eigen redelijkheid en verantwoordelijkheidsgevoel van zijn duivelse verzoekingen genezen is.
In het Ierland van het midden van de negentiende eeuw leidt de tegenstelling tussen tirannieke Engelse grootgrondbezitters en in grote armoede levende Ierse pachters tot een sociaal conflict.
Een journalist raakt toevallig bevriend met een doortrapt bourgeois echtpaar en wordt of ridicule wijze het slachtoffer van eigen waanidee"en en vrouwelijke heerszucht.
Een 16-jarige jongen leeft zich, uit sympathie voor een ongeneeslijk geesteszieke neef, zó in in diens situatie, dat er in zijn verbeelding een identificatie optreedt.
In de koude oorlog periode raakt de magisch-realistische schilder Ton Wegener, buiten zijn schuld, door bemoeienissen van de kunstkritikus Kees Huuske, betrokken in een kunstschandaal (uitgelokt door een geheime fascistische organisatie) rond een vervalst schilderij. Dit schandaal en de verwarrende relaties met een van de leden van deze organisatie, maar vooral met de half-adellijke Emy Crammacher zijn er de oorzaak van dat de schilder na de dood van zijn eigen vrouw tot waanzin raakt en zelfmoord pleegt. Door de hele roman duikt steeds het thema "angst voor de oorlog" op. De schrijver behandelt deze angst soms serieus, soms spottend, wat mede de oorzaak zal zijn geweest voor de opschudding die het boek destijds baarde..
Psychologische roman, waarin de karakters van de hoofdpersonen, die mensen die betrokken zijn bij een kleinsteedse lastercampagne, scherp worden getekend.
Deze uitgebreide verzameling bevat de beste korte verhalen van de Bezige Bij, met bijdragen van diverse auteurs. De collectie omvat onder andere "El Gran Cañon" van F. C. Terborgh, "De eeuwige brief" van Gaston Burssens, en Willem Frederik Hermans' "Dokter Klondyke". S. Vestdijk levert "Drie vaders", terwijl A. Roland Holst "De dood van Cuchalainn van Murhevna" presenteert. J. B. Charles biedt "Het kind, het vuur, de bomen", en Ivo Michiels schrijft over "Albisola Mare, Savona".
Verder zijn er verhalen van J. W. Holsbergen, Harry Mulisch, en Mischa de Vreede, evenals bijdragen van Gust Gils en Jaap Harten. Jan Gerhard Toonder, Manuel van Loggem, en Astère Michiel Dhondt voegen ook hun unieke perspectieven toe. De bundel bevat ook verhalen van J. S. Hendriksson, Hugo Raes, en C. C. Krijgelmans, en biedt een breed scala aan thema's en stijlen.
Met bijdragen van onder anderen Judicus Verstegen, Jacques Hamelink, en Remco Campert, verkent deze verzameling de menselijke ervaring in al zijn facetten. De verhalen zijn een mix van humor, ernst en reflectie, waardoor ze een waardevolle aanvulling zijn op de literaire canon.
Simon Vestdijk was naast romanschrijver, essayist, muziekcriticus, vertaler en arts toch vooral dichter. Kees Fens noemde Vestdijks poëzie zelfs het 'hooggebergte' in het Nederlands poëtisch landschap. Omdat Vestdijk een alleskunner was, bleef zijn poëzie in bekendheid echter achter, dat is onterecht blijkt nu.T. van Deel koos een verrassende afspiegeling van dit oeuvre dat opmerkelijk constant van kwaliteit is, en buitengemeen veelzijdig van thematiek. 'Wat mij zeker al meer dan veertig jaar in Vestdijks poëzie fascineert is de formidabele kracht waarmee het brein van deze dichter overvleugeld wordt door het hart.' Van Deel is dichter, essayist en criticus.
Op schrijvers eigen, humoristische en wat sarcastische manier opgestelde herinneringen aan episoden uit zijn leven, waarin vooral zijn vrienden-letterkundigen uit de dertiger jaren een grote rol spelen.