Mazurka voor Twee Doden

Meer over het boek

De 81-jarige Cela beschouwt Mazurka voor twee doden als een van zijn favoriete boeken. Het biedt een uitvergroot beeld van Galicië in de jaren dertig en veertig, een geïsoleerde regio in noordwest-Spanje. Cela beschrijft een zompig, altijd nat land met bergketens in nevelen gehuld, waar iedereen familie van elkaar is. Inteelt en overspel zijn de norm, en de dood wordt gezien als een milde overgang naar een ander leven. Het is een wereld van dwergen, verminkten en analfabetisme, waar de pastoor beroemd is om zijn geslacht en doden 's nachts conversaties voeren met een eenzame bandiet in het bos. De kaartenlegster heeft onbetwiste autoriteit, en xenofobie heerst. De rust wordt alleen verstoord als het regenen stopt en de buitenwereld binnendringt. In de hoofdstraat van het dorp is het stil; het loopt tegen etenstijd. In de Spaanse editie is een kaartje afgebeeld met belangrijke locaties uit het verhaal, zoals Claviliño, het dennenbos van Bouzas en de reuzensteen van Corredoira. Cela, geboren in Galicië, kende het gebied goed en bracht zijn jeugd door bij familie in het district Piñor.