Parameters
- 176bladzijden
- 7 uur lezen
Meer over het boek
En dan ga je dood. Sommige mensen weten allang dat ze dood gaan en hun familie ook. Ze regelen hun begrafenis of crematie tot in detail.Maar de dood komt ook dikwijls onverwacht. Niemand die het zag aankomen. Nergens is er een laatste wens opgeschreven. Hoe moet het nu? De nabestaande willen rouwen en niet regelen. Gelukkig is daar de uitvaartverzorgster, voor nabestaande de rots in branding. Samen met hen probeert zij het afscheid te regelen. Je kunt het zo gek niet bedenken of het kan worden uitgevoerd. Opgebaard worden in een schuur of in de stal, begraven in een katoenen doek. In een rieten mand of in een kist die is volgeplakt met postzegels, niets is onmogelijk.Mickele Haest heeft de memoires van een uitvaartverzorgster op een prachtige manier verwoord, en slaagt erin voelbaar te maken waar het in dit dankbare, maar onalledaagse vak om draait: empathie, creativiteit, liefde en mededogen.
Een boek kopen
De laatste wens, Mickelle Haest
- Taal
- Jaar van publicatie
- 2012
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Paperback)
Betaalmethoden
We missen je recensie hier.
- Titel
- De laatste wens
- Ondertitel
- Verhalen van een uitvaartverzorgster - Druk 1
- Taal
- Nederlands
- Auteurs
- Mickelle Haest
- Uitgever
- Thomas Rap
- Jaar van publicatie
- 2012
- Formaat
- Paperback
- Aantal pagina's
- 176
- ISBN10
- 9400403046
- ISBN13
- 9789400403048
- Reeks
- Tags
- Non-fictie, Waargebeurde verhalen, Gezondheid & Medisch, Zelfhulp, Spiritualiteit en religie, Persoonlijke ontwikkeling, Biografieën
- Beoordeling
- 3,85 van 5
- Aantekening
- En dan ga je dood. Sommige mensen weten allang dat ze dood gaan en hun familie ook. Ze regelen hun begrafenis of crematie tot in detail.Maar de dood komt ook dikwijls onverwacht. Niemand die het zag aankomen. Nergens is er een laatste wens opgeschreven. Hoe moet het nu? De nabestaande willen rouwen en niet regelen. Gelukkig is daar de uitvaartverzorgster, voor nabestaande de rots in branding. Samen met hen probeert zij het afscheid te regelen. Je kunt het zo gek niet bedenken of het kan worden uitgevoerd. Opgebaard worden in een schuur of in de stal, begraven in een katoenen doek. In een rieten mand of in een kist die is volgeplakt met postzegels, niets is onmogelijk.Mickele Haest heeft de memoires van een uitvaartverzorgster op een prachtige manier verwoord, en slaagt erin voelbaar te maken waar het in dit dankbare, maar onalledaagse vak om draait: empathie, creativiteit, liefde en mededogen.