Over al dat onuitstaanbare verdwijnen ‘Het is wél een goed verhaal,’ denkt journalist en schrijver Henk Blanken als hij hoort dat hij parkinson heeft. Hij struikelt over tegels, kwijlt als hij een ui snijdt, hij beeft of verkrampt. ‘Je gaat er niet dood aan,’ zegt hij, ‘maar het loopt lullig af.’ Zolang hij erover kan schrijven, is het te doen. Vier jaar lang zoekt hij verhalen die zijn verhaal vertellen. Over zijn vader en zijn zoon, over de schilder die God op een ladder zette, over de vriend die in een christelijke commune verdween, over het verlies van woorden. Zo ontstaat Pistoolvinger , over ‘al dat onuitstaanbare verdwijnen’. ‘Het went,’ schrijft hij, ‘maar wennen is wachten tot het minder wordt.’
Henk Blanken Boeken
Henk Blanken omarmt de kunst van de verhalende journalistiek, waarbij hij pleit voor een stijl die even meeslepend is als fictie, maar geworteld is in feitelijke verslaggeving. Zijn werk duikt in de diepere aspecten van menselijke ervaring en de menselijke conditie, met name door een bekroond verslag van een parkinsonpatiënt die een medische procedure ondergaat terwijl hij bij bewustzijn blijft. Blanken's geschriften over journalistiek benadrukken de noodzaak van krachtige, boeiende verhalen die lezers aantrekken. Zijn proza verkent het contrast tussen persoonlijke strijd en blijvende schoonheid, waarbij hij vaak een uniek perspectief gebruikt om ogenschijnlijk gewone omstandigheden te belichten.
Dutch