Iris Owens creëerde een kenmerkende literaire stem die vaak onconventionele thema's en gemarginaliseerde personages verkende. Haar verhalen doken in de complexiteit van menselijke relaties en de zoektocht naar identiteit te midden van uitdagende omstandigheden. Owens gebruikte een rauwe maar poëtische proza om authentieke emotionele ervaringen in haar verhalen over te brengen. Haar schrijven biedt een uniek perspectief op levens die buiten de maatschappelijke normen bestaan.
Manche Frauen, wusste sie, waren freiwillig untertan. Sie entdeckten, was für gezüchtigte, gequälte Geschöpfe sie waren, und lebten, ihr Leid pflegend und hegend. Sie suchten einen Herrn, der sie bestrafte, der ihren Hunger nach Strafe stillte.