Frans F. de Haan Volgorde van de boeken (chronologisch)

In dit slotdeel van zijn aangrijpende memoires besluit Elie Wiesel, nu een gerenommeerde schrijver op veertigjarige leeftijd, zich sterker in te zetten voor Holocaustoverlevenden en gemarginaliseerde groepen. Hij verklaart: "Ik zal militant worden. Ik zal onderwijzen, delen, getuigen." Zijn woorden worden zijn wapen terwijl hij een reis vol onverzettelijke strijd aangaat. Wiesel gaat in gesprek met wereldleiders en reist naar conflictgebieden om dringende mondiale kwesties aan te pakken. Hij verdedigt vervolgde Joden en dissidenten in de Sovjetunie, strijdt tegen apartheid in Zuid-Afrika terwijl hij Mandela steunt, en vestigt de aandacht op de gruwelen in Cambodja en Bosnië. Als gezant van president Clinton bezoekt hij vluchtelingenkampen in Albanië en Macedonië. Hij bekritiseert Ronald Reagan voor zijn bezoek aan Bitburg en steunt Lech Walesa terwijl hij enkele van zijn standpunten uitdaagt. Wiesel confronteert Francois Mitterrand over misrepresentaties van zijn verleden en strijdt tegen Holocaustontkenners. Hij sluit zich aan bij jonge Oostenrijkers die protesteren tegen opkomend fascisme en ontvangt de Nobelprijs voor de Vrede. Gedurende zijn reis blijft Wiesel diep verbonden met Israël, reflecterend op zijn leiders en interne conflicten.

Wie, tussen ons gezegd en gezwegen, heeft nooit de indruk gehad dat hij gek werd? En is iedereen niet op zijn manier waanzinnig? De New Yorkse hoofdpersoon van deze roman denkt dat hij waanzinnig wordt door een teveel aan herinneringen. Hij besluit zich van zijn fantomen te ontdoen en zoekt derhalve een psychoanalyticus op. Tijdens lange sessies in haar praktijk vertelt de hoofdpersoon haar zijn levensverhaal. In Een waanzinnig verlangen om te dansen ontvouwt Elie Wiesel zijn herinneringen aan de twintigste eeuw en de rampen die plaatsvonden. Het is een roman over het leerproces van jezelf ontdekken tot in de duisterste spelonken, maar ook een boek over een innerlijk avontuur dat wordt voortgestuwd door de wil om te weten en de zekerheid dat alleen liefde de diepste wonden kan genezen.

Iraanse odyssee is het bewogen levensverhaal van Monir, een jonge koerdische vrouw die sinds haar vierde blind is.In het plattelanddorpje waar zij in een zeer strikte moslimcultuur opgroeit, wordt haar handicap niet geaccepteerd door haar omgeving. Monir wordt verwaarloosd door haar moeder en mishandeld door haar oudere broer, maar ze is vastbesloten zich niets weg te laten leggen en zich uit haar isolement te bevrijden.Dankzij haar doorzettingsvermogen wordt Monir toegelaten op een blindeninstituut in Isfahan. Hier leert ze zichzelf schijven en typen en uiteidelijk zal dit ertoe leiden dat ze als eerste vrouwelijke studente wordt toegelaten tot de universiteit van Teheran.Iraanse odyssee speelt zich af tijdens het bewind van de Sjah en schetst een aangrijpend beeld van de strenge cultuur waarbinnen jonge islamitische vrouwen opgroeien.

Het leven van joodse emigranten uit Oost-Europa in Parijs dat door grote saamhorigheid en hechte vriendschap dragelijk wordt.