Weise und leicht, traurig und poetisch, erbarmungslos und ironisch António Lobo Antunes ganz In 69 kleinen Geschichten, Phantasien und Reflexionen spricht der Autor von Kindheits- und Lebenserinnerungen, von Krankheit und Tod, von der Literatur und seiner Sicht auf die Welt. Er denkt über Sherlock Holmes und Virginia Woolf nach, über die Verbindung von Geld und Seele, die Harmonie der Welt, über die portugiesische Landschaft und über die Liebe.
Een dorpsgemeenschap verdeeld door hebzucht, lafheid en angst. Een man achtervolgd door een verleden vol pijn en verdriet. Een meisje op zoek naar geluk. Een oude vrouw ziet de duivel arriveren... De nieuwe roman van Paulo Coelho is een meeslepende geschiedenis waarin de menselijke integriteit zwaar op de proef wordt gesteld. "Met De duivel en het meisje besluit ik de trilogie Op de zevende dag... De andere delen daarvan zijn Aan de oever van de Piedra huilde ik en Veronika besluit te sterven. De drie boeken behandelen een week uit het leven van gewone mensen die zich plotseling geconfronteerd zien met liefde, dood en macht. Mijn opvatting is altijd geweest dat ingrijpende veranderingen, in het individu evenzeer als in de samenleving, zich voltrekken in zeer korte tijd. Wanneer we er het minst op bedacht zijn, plaatst het leven ons voor een uitdaging door onze moed en veranderingsgezindheid op de proef te stellen. Op zo'n moment kunnen we onmogelijk doen alsof er niets aan de hand is, of aankomen met de smoes dat we er nog niet klaar voor zijn." Paulo Coelho in het voorwoord van De duivel en het meisje. Het kleine Viscos, een door tijd en wereld vergeten gehucht hoog in de bergen, wordt het toneel van een verontrustende veldslag wanneer zich daar een vreemdeling meldt.
Paulo Coelho je 1986. Godine krenuo na hodočašće u Santiago de Compostela. U to vrijeme, kaže autor, moja duhovna potraga bila je povezana s mišlju da postoje tajne, tajanstveni putevi i ljudi koji mogu razumjeti i kontrolirati stvari koje su nedostupne većini smrtnika. Mislio sam da ono što nas vodi shvatanju misterija života mora biti teško i složeno. Ovo hodočašće Neobičnim putem Santiaga, jednim od tri sveta puta Drevnosti, postalo je istinsko iskustvo inicijacije i zauvijek promijenilo Paula. On je naučio da se priroda istine može pojmiti kroz jednostavnost življenja; shvatio je da se ono Izvanredno može pronaći kod običnih, malih ljudi. Kao pisac posvetio se tome da, jednostavnim i tečnim stilom, prikaže sve bogatstvo našeg unutarnjeg svijeta da bi svoje iskustvo podijelio sa svima nama. Hodočašće (prvi put objavljeno 1987. godine) zauzima vrlo bitno mjesto u Coelhovom spisateljskom radu, i to ne samo zato što je to prvi od njegovih velikih romana, nakon kojega slijedi Alkemičar, već i zbog sveukupnog načina na koji je u njemu izražena humanost Paulove filozofije i dubina njegove duhovne potrage.
Op 11 november 1997 besloot Veronika dat het moment om zelfmoord te plegen – eindelijk! – was gekomen. Ze maakte zorgvuldig de kamer schoon die ze huurde in een zusterklooster, draaide de verwarming dicht, poetste haar tanden, nam haar opgespaarde tabletten in en ging op het bed liggen. Ze wordt echter wakker in Villete, het fameuze en beruchte gekkenhuis, waar ze ontdekt dat 'gek' en 'normaal' heel relatieve begrippen zijn. In het aangezicht van de dood leert ze juist haar werkelijke verlangens kennen.
Manuscript uit Accra verrast door zijn krachtige eenvoud en wijsheid. Het is een zoektocht naar antwoorden op de grote levensvragen. De rol van liefde, verlies, eenzaamheid, angst, trouw, seks, de toekomst… het zijn onderwerpen die voor iedere lezer herkenbaar zijn. Manuscript uit Accra geeft geen recepten voor een gelukkig bestaan, maar biedt een blik op het leven, vanuit een andere invalshoek.
Lídia Jorge nasceu em 1946 no Algarve. O Dia dos Prodígios, o seu primeiro romance, é uma alegoria ao país fechado que era Portugal durante a ditadura. Nele a autora vai buscar inspiração ao passado comum das mulheres mediterrânicas e da extremidade do mundo ocidental que é a sua terra. Lídia Jorge é uma das escritoras mais relevantes do atual panorama literário português. "Lídia Jorge possui todo o passado poético, essencial, da sua língua. Mas igualmente toda a violência trágica que explode sob a intensidade do sol. É no Sul de Portugal que termina a Europa. Mas é também aí que ela começa."
