Und wenn unsere Zivilisation zusammenbrechen würde? Nicht etwa in einigen Jahrhunderten, sondern noch zu unseren Lebzeiten? Weit entfernt von den Voraussagen der Maya und anderer millenaristischer Eschatologien kündigt eine größer werdende Anzahl von Autor:innen, Wissenschaftler:innen und Institutionen das Ende der industriellen Zivilisation an, das heißt das Ende der Bedingungen für ein Leben, wie wir es bis jetzt gekannt haben. Pablo Servigne und Raphaël Stevens erläutern die Ursachen für einen möglichen Zusammenbruch und geben uns einen multidisziplinären Überblick zu einer Forschungsrichtung, die sie »Kollapsologie« nennen. Heutzutage hat die Utopie die Seiten gewechselt: Utopisch ist von nun an diejenige Person, die glaubt, alles könne so weitergehen wie bisher. Der Zusammenbruch steht am Horizont unserer Generation, er ist der Beginn ihrer Zukunft. Was wird danach kommen? Über all das muss nachgedacht und eine Vorstellung entwickelt werden – und wir müssen unser Leben danach ausrichten … Mit einer Einleitung von Fabian Scheidler
Pablo Servigne Volgorde van de boeken (chronologisch)
Pablo Servigne is een Franse auteur en spreker wiens werk zich verdiept in de ecologische transitie, agroecologie, collapsologie en collectieve veerkracht. Zijn schrijven onderzoekt de ingewikkelde verbanden tussen natuurlijke systemen en de menselijke samenleving, op zoek naar wegen naar een duurzamere toekomst. Servignes aanpak is diep geworteld in het begrijpen van de onderlinge afhankelijkheid van ecologische en maatschappelijke uitdagingen. Hij biedt lezers doordachte inzichten over hoe we huidige crises kunnen doorstaan en veerkrachtigere gemeenschappen kunnen bevorderen.



Un'altra fine del mondo è possibile. Vivere il collasso
- 260bladzijden
- 10 uur lezen
La situazione critica in cui si trova il pianeta è ormai chiara: i cambiamenti a cui stiamo assistendo a ogni livello (economico, sociale, ambientale) lasciano prefigurare un mondo diverso da come lo conosciamo. Facile quindi lasciarsi attrarre da immaginari distopici e catastrofisti. Ma deve per forza andare così? Dobbiamo davvero accontentarci di sopravvivere e lasciarci sopraffare da questo diluvio di cattive notizie? Servigne, Stevens e Chapelle dimostrano in questo libro che la consapevolezza del crollo della società termoindustriale non esclude la possibilità di proiettare lo sguardo oltre l'orizzonte cupo che ci attende, e indicano un cambiamento di rotta non solo credibile ma necessario.
Alors que nos sociétés libérales sont fondées sur des valeurs qui ne trouvent trop souvent du sens qu’à travers la compétition, Gauthier Chapelle et Pablo Servigne – l’auteur du succès de librairie Comment tout peut s’effondrer – commettent ici un ouvrage majeur. Au modèle de « la guerre de tous contre tous », ils proposent de substituer une vision du vivre-ensemble basée sur l’entraide. Car en balayant l’éventail du vivant – des bactéries aux sociétés humaines en passant par les plantes et les animaux –, il apparaît clairement que les organismes qui survivent le mieux aux conditions difficiles ne sont pas les plus forts, mais ceux qui s’entraident le plus…