Eugene Savitzkaya Volgorde van de boeken (chronologisch)

Het werk van Eugène Savitzkaya wordt gekenmerkt door een poëtische gloed die het dagelijks leven verlicht, geïnspireerd door de sprookjes van zijn moeder en vroege ontmoetingen met het Surrealisme. Zijn proza, vaak fragmentarisch en repetitief, vermijdt psychologische analyse ten gunste van nauwgezet observeren en de viering van 'alledaagse wonderen'. Hij creëert 'woordmachines' die gericht zijn op het vastleggen van de essentie van het huidige moment en de zintuiglijke ervaring van de wereld. Met een onderscheidende stem, soms somber maar altijd sensueel, bezingt Savitzkaya de metamorfose, en beschouwt hij de wereld als een tuin van constante verandering en ontbinding.