Ireneusz Gralik Boeken

Ci gorsi, tak samo jak oprawcy, posiadali rodziny i szukali szczęścia oraz miłości, ale to nie miało znaczenia. Pokazywanie wartości nadludzi odbywało się przy użyciu siły, często z bronią w ręku. Czy można to nazwać szczerym dialogiem, gdy jedna strona jest postawiona pod murem? Oczywiście, że nie. To brak równowagi, który ilustruje ludzkie ego. Nadużywane ego prowadzi do konfliktów i wojen. W rzeczywistości nie opanowuje go silny człowiek, lecz słaby, niedowartościowany i zakompleksiony. Kiedy słabeusze są kontrolowani przez ego, stają się narzędziem destrukcji. Mądry człowiek potrafi zarządzać swoim ego, wykorzystując jego siłę do budowania, a nie niszczenia. Historia pokazuje, że ci, którzy napadali na inne narody, nie przetrwali długo. Celem powinno być świadome opanowanie ego, a nie bycie jego marionetką. Każdy element świata, od mrówki po sosnę, jest równie ważny. Wszystko pozostaje w symbiozie, a żaden element złożonej układanki nie jest ważniejszy od drugiego.