Nie przyklaskiwał antykościelnym bataliom, które podważały chrześcijański ład w Polsce. Szedł drogą dialogu, określaną przez lewicę włoską jako tertia via. Jego przywiązanie do polskości i patriotyzmu było szczere, a świadomość potrzeby obrony narodowych interesów wyraźna. Wzbudzał emocje, a jego poglądy i postawa były nie do przeoczenia. Chciał wyczyścić sprawę agenturalności, która miała miejsce za jego prezydentury, i publicznie przeprosił za to, że nie zrobił tego za życia. Miał umiejętność godzenia skrajności, nie był człowiekiem doktryny i nie widział tylko wroga. Pomówienia i fałszywe zarzuty lustracyjne towarzyszyły mu przez lata, ale nie stracił sympatii do ludzi. Wspólnym wysiłkiem wielu, a zaniechaniem innych, zmarnowaliśmy jego życie oraz jego potencjał. Nagroda im. Józefa Oleksego została ustanowiona przez jego przyjaciół po jego śmierci 9 stycznia 2015 r. Ma na celu upamiętnienie jego postaci i będzie przyznawana osobom, które w życiu publicznym realizują wartości bliskie Oleksy. Nagroda, przyznawana corocznie w czerwcu, ma promować dialog między różnymi poglądami i kulturę w przestrzeni publicznej.
Perzyna Łukasz Volgorde van de boeken (chronologisch)
